بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٢٥٠ - فرازهايى از تعاليم پاك و جاويد اسلام

داد و به دورترين نقاط عالم رسانيد.

آن مدرسه‌اى كه سفيران بزرگ الهى؛ يعنى پيامبران خدا، قبل از وى براى تربيت انسان، به مقتضاى فطرت، عقل و وجدان كه از عوامل ذاتى است، بنا كردند او تكميل نمود.

كسانى كه از نظر عقلى دچار انحطاط و گمراهى هستند، تصور مى‌كنند دين مانع ترقى و پيشرفت است، در حالى كه اگر به اساس دعوت انبيا توجه كنند، و به ويژه در قوانين مقدس اسلام دقت نمايند، مى‌يابند كه رهبران بزرگ الهى، مردم را به بهترين برنامه زندگى و تمدن حقيقى دعوت كرده‌اند.

پيغمبر بزرگ اسلام آخرين و بهترين نقشه تعليم و تربيت انسانى را طرح و به شاگردان مكتب فضيلت آموخت.

آنان را آزادى بخشيد و از قيد خرافات و اوهام، كه همچون زنجير گران آنان را بسته بود، و از رشد باز مى‌داشت نجات داد و از اين بند مهلك آنان را خلاص نمود، تا روز به روز به رشد و ترقى و تعالى خود بيفزايند و قانون طبيعى سير به سوى تكامل را فرا گيرند. با اين برنامه صحيح و ريشه‌دار و ثابت آيا دين مانع از ترقى است؟

خداى متعال در قرآن مجيد و رهبران عاليقدر اسلام در روايات و اخبار مى‌گويند:

خلقت انسان به گونه‌اى است كه از روى فطرت و از روى اختيار، به سوى خير يا شر گرايش دارد، اعمال خير مايه شادكامى او مى‌گردد و بهبود و اصلاح جامعه را در بردارد، و آدمى را به سوى رسيدن به حق و فضيلت سوق مى‌دهد، و اعمال بد و ناپسند بر ضد آن وادار مى‌كند.

اضافه بر آن، انسان فطرتاً از بدى كه موجب بدبختى و تباهى است و در دنيا و آخرت گرفتارى به بار مى‌آورد، گريزان است، در نتيجه بايد در سايه مقررات‌