بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٤٨١ - امامان از نگاه حضرت رضا

مقدس آنان است، ولايتى كه از پيامبر به آنان رسيده، و از حضرت حق به پيامبر؛ پس در حقيقت ولايت امام معصوم، همان ولايت پيامبر و ولايت پيامبر ولايت خداست، كه آيين حق، نظام هستى و حيات انسانى مردمان، در سايه اين ولايت قابل حفظ است.

در حقيقت ائمه معصومين : بودند كه بدون اندك تمايل شخصى، و با گذشت و فداكارى، نگهبانى دين را در قلمرو احكام و وظايف به عهده گرفته و تا نفس‌هاى آخر با انحراف و شيوع بدعت‌هاى ويرانگر، مبارزه كردند.

در شرايطى كه اجتماع دورانشان مساعد و آماده پذيرش بوده است، مأموريت خود را در سطح اجتماع انجام داده‌اند، و در هر زمانى كه شرايط اجتماعى با اجراى مأموريت آنان مساعد نبوده، به تربيت افرادى مى‌پرداختند كه بتوانند در صورت امكان، نگهبانى دين را عهده بگيرند، و آن را انجام دهند.

در سرگذشت زندگى هر يك از ائمه معصومين :، تربيت شدگانى ديده مى‌شوند، كه به اصطلاح، هر يك از آنان، شايسته منصب پيشتازى در سازندگى‌هاى انسانى بوده‌اند[١].

آرى! با توجه ائمه طاهرين به اين معنى كه بشر به طور ضرورى، جهت اداره امور حيات، در همه زمينه‌ها، به طور صحيح احتياج به حكومت دارد، و به ارشاد معنوى نيازمند است، و اين كه دين خدا بايد تا قيامت از انحراف و بدعت‌ها مصون بماند، با نور فرهنگ پاك الهى خود، انسان‌هايى تربيت كردند، تا اهداف آنان را تعقيب نمايند.

آنان فقه و فرهنگى از خود به جاى گذاشتند كه از آن تعبير به فرهنگ اهل بيت و مدرسه ائمه معصومين مى‌شود، تا از بركت آن فقه، فرهنگ و مدرسه،

[١] -/ شرح نهج البلاغه: ٢/ ٢٨٠.