بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٢٨ - شگفتىهاى انسان از ديدگاه دانشمندان

«فَاسْتَفْتِهِمْ أَ هُمْ أَشَدُّ خَلْقاً أَمْ مَنْ خَلَقْنا إِنَّا خَلَقْناهُمْ مِنْ طِينٍ لازِبٍ»[١].

«پس از منكران معاد بپرس: آيا آفرينش آنان سخت‌تر و دشوارتر است يا آنچه [مانند فرشتگان، آسمان‌ها، زمين، كوه‌ها و...] آفريده‌ايم؟ [به يقين آفرينش آنان كارى ناچيز است چون‌] ما آنان را از گِلى چسبنده آفريده‌ايم».

و در جاى ديگر مى‌فرمايد:

«أَ أَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقاً أَمِ السَّماءُ بَناها* رَفَعَ سَمْكَها فَسَوَّاها»[٢].

«آيا آفريدن شما [پس از مرگ‌] دشوارتر است يا آسمان كه او آن را بنا كرد؟

سقفش را برافراشت، پس آن را درست و نيكو قرار داد؟»

شگفتى‌هاى انسان از ديدگاه دانشمندان‌

«كاپيتن» يكى از بزرگترين دانشمندان علم هيئت، پس از اندازه‌گيرى‌هاى دقيق به اين نتيجه رسيده است كه ٤٠ بيليون ستاره منظومه كهكشانى، در فضاى عدسى شكل (سمكها) پراكنده است كه قطر آن مساوى با صدهزار، و ضخامت آن مساوى با ده‌هزار سال نورى است... خورشيد، ماه و منظومه سيارات وابسته به آن، در قسمت محيطى اين فضاى عدسى شكل و نزديك به سطح استوا و در فاصله سى‌هزار سال نورى از مركز آن جا دارد...

فاصله «شعرى» تا زمين ٠٠٠/ ٥٢ بيليون ميل است، و نور كه در ثانيه‌اى ٠٠٠/ ١٨٦ ميل راه‌پيمايى مى‌كند، براى طى كردن اين فاصله هشت سال وقت لازم دارد، ولى شعرى از ستارگانى است كه به طور نسبى نزديك به زمين قرار

[١] - صافات( ٣٧): ١١.

[٢] - نازعات( ٧٩): ٢٧- ٢٨.