بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٤٩١ - ولايت فقيه

چنانچه اطلاق گفتار رسول اكرم را در نظر بگيريم كه فرمود:

اللَّهُمَّ ارْحَمْ خُلَفائِى.

و در آن هيچ گونه قيدى ذكر نكرده؛ يعنى خلافت را به سَمْت معين و مورد خاصى جهت نداده، مى‌توان به طور قطع و بدون ترديد گفت: فقها در همه شئون رسول اكرم، منهاى نبوت و موارد استثنايى ديگر، قائم مقام آن حضرتند.

بنابراين از آنجا كه مى‌توانيم بگوييم كه تمام مراحل ولايت پيامبر، به علما منتقل شده است، به راحتى مى‌توان گفت: ولايت فقيه ولايت كليه مطلقه است.

محقق بزرگ مرحوم سيد اصفهانى در حاشيه مكاسب صفحه ٢١٣ در مقام استدلال به اين حديث مى‌گويد: الخليفة بقول مطلق، من يقوم مقام من استخلفه فى كل ما هو له.

خليفه در صورتى كه در روايت بدون قيد بيايد و به طور مطلق ذكر شود، كسى است كه جانشين ولايت مستخلف، در تمام امورى كه براى مستخلف ثابت است مى‌باشد.

حضرت امام خمينى قدس سره در كتاب «بيع» جلد ٢ صفحه ٤٦٧- ٤٧٠ اين معنا را انتخاب كرده و براطلاق و عموم آن تكيه كرده است.

٥- قال رسول‌اللَّه...

الْعُلَماءُ وَرَثَةُ الْانْبِياءِ انَّ الْانْبِياءَ لَمْ يُوَرِّثُوا دِيْناراً وَلا دِرْهَماً، وَلكِنْ وَرَثُوا الْعِلْمَ، فَمَنْ اخَذَ مِنْهُ اخَذَ بِحَظٍّ وافِرٍ[١].

«علما وارثان انبيااند، پيامبران طلا و نقره به ارث نمى‌گذارند، ارث به جا مانده از آنان دانش است، هر كس از آن دانش بهره گيرد، در حقيقت بهره‌

[١] -/ كافى: ١/ ٢، باب ثواب العالم والمتعلم، حديث ١؛ بحارالانوار: ١/ ١٦٤، باب ١، حديث ٢.