بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٢١٦ - اولين قاتل دختران

روابط بسيارى از اشياء را درك نمى‌كردند! به همين جهت خرافات بسيارى بين آنها رايج بود، به عنوان مثال: براى رفع سردرد، استخوان مرده به گردن مى‌آويختند، تنها به همين دليل كه از دير زمان معمول شده بود. رسم قبيلگى، منطق متبع آنها بود؛ اما در صحت و سقم اين رسم انديشه نمى‌كردند»[١].

اعراب جاهلى از نظر فردى و اجتماعى، بويژه در تربيت خانوادگى، فاقد كليه اصول و مبانى عالى انسانيت بودند و در قساوت و بى‌رحمى و خونريزى سرآمد مردم آن روزگار محسوب مى‌شدند.

وقتى يكى از افراد قبيله به قتل مى‌رسيد، براى انتقام گرفتن، خونريزى، كشت و كشتارهاى زيادى در ميان آنان واقع مى‌شد. اين وضع ادامه داشت تا پس از اين كه طرفين، قواى خود را از دست مى‌دادند، به تنگ آمده و با هم آشتى مى‌كردند و به جاى قصاص به ديه دادن تن مى‌دادند.

زنده بگور كردن دختران‌

اولين قاتل دختران‌

دنياى عرب آن چنان فاقد اخلاق بود كه حتى ريشه محبت و عاطفه پدران نسبت به فرزندان در دل آنان خشك شده بود، تا جايى كه دختران بى‌گناه خود را زنده به گور مى‌كردند! اولين قبيله‌اى كه در زنده به گور كردن دختران اقدام كرد طايفه «بنى‌تميم» بود.

هنگامى كه آن طايفه با حكمران خود «نعمان بن منذر» بناى مخالفت گذاشتند، نعمان با لشكرى انبوه بر سر آنان تاخت و شكست سختى بر آن قبيله وارد آورد، اموالشان را مصادره و دخترانشان را به اسيرى گرفت.

[١] - اسلام و عقايد و آراء بشرى: ٢٤٤.