بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٣٨ - نفس در كلام امير عارفان

و توضيح و تفسير آن از زبان امامان و بيداران راه است، در مرحله اوّل بايد به يادگيرى دستورات حق برخيزد، و در مرحله بعد با كمك‌گيرى از اراده به اجراى دستورات الهى اقدام نمايد، و در اين راه قاطعانه از سستى، كسالت، تنبلى و فرار از مسئوليّت بپرهيزد.

اجراى فرامين خداوند، مبارزه با خواهش‌هاى نفس امّاره، خوددارى از آلودگى و به عبارت ديگر عبادت و اجتناب از معصيت، به تدريج روح تقوا را در انسان پديد آورده و در مسير حركت به سوى اللَّه اين روح تقويت مى‌شود؛ تا جايى كه انسان به تمام حسنات آراسته و از همه آلودگى‌ها در امان خواهد ماند و از هر گناهى كه داراى دو كيفر دنيايى و آخرتى است حفظ خواهد شد.

نفس در كلام امير عارفان‌

از امير مؤمنان ٧ براى نجات نفس از آلودگى‌ها، مسائل مهمى نقل شده است كه به گوشه‌اى از آن توجه كنيد:

نَفْسُكَ اقْرَبُ اعدائِكَ الَيْكَ‌[١].

«نزديك‌ترين دشمنانت نفس توست».

نفسى كه آراسته به تربيت الهى نباشد، البته نزديك‌ترين دشمن است.

نَزِّهْ نَفْسَكَ عَنْ كُلّ دَنِيَّةٍ، وَانْ ساقَتْكَ الَى الْرغائِبِ‌[٢].

«نفست را از هر پستى پاك ساز، اگر چه تو را بسوى اميال (باطل) سوق دهد».

[١] - غرر الحكم: ٢٣٤، حديث ٤٦٨٤.

[٢] - غرر الحكم: ٢٤٠، حديث ٤٨٦٠.