بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٤٧٨ - امامان از نگاه حضرت رضا
تَحْكُمُونَ»[١].
و همچنين فرمود:
«وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً»[٢].
خداى متعال درباره طالوت فرمود:
«إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاهُ عَلَيْكُمْ وَ زادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ وَ اللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ»[٣].
و به پيامبر خود فرمود:
«وَ أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَيْكَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ عَلَّمَكَ ما لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُ وَ كانَ فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ عَظِيماً»[٤].
و درباره ائمه اهل بيت فرمود:
«أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً* فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ صَدَّ عَنْهُ وَ كَفى بِجَهَنَّمَ سَعِيراً»[٥].
[١] -/« پس آيا كسى كه به سوى حق هدايت مىكند، براى پيروى شدن شايستهتر است يا كسى كه هدايت نمىيابد مگر آنكه هدايتش كنند؟ شما را چه شده؟ چگونه[ بدون بصيرت و دانش] داورى مىكنيد؟»[ يونس( ١٠): ٣٥].
[٢] -/« و آنكه به او حكمت داده شود، بىترديد او را خير فراوانى دادهاند»[ بقره( ٢): ٢٦٩].
[٣] -/« خدا او را بر شما برگزيده و وى را در دانش و نيروى جسمى فزونى داده؛ و خدا زمامداريش را به هر كس كه بخواهد عطا مىكند؛ و خدا بسيار عطا كننده و داناست»[ بقره( ٢): ٢٤٧].
[٤] -/« و خدا كتاب و حكمت را بر تو نازل كرد، و آنچه را نمىدانستى به تو آموخت؛ و همواره فضل خدا بر تو بزرگ است»[ نساء( ٤): ١١٣].
[٥] -/« بلكه آنان به مردم[ كه در حقيقتْ پيامبر و اهل بيت اويند] به خاطر آنچه خدا از فضلش به آنان عطا كرده، حسد مىورزند. تحقيقاً ما به خاندان ابراهيم كتاب و حكمت داديم، و به آنان فرمانروايى بزرگى بخشيديم.* پس برخى از آنان[ كه اهل كتاباند] به او[ كه پيامبر اسلام و والاترين فرد از خاندان ابراهيم است] ايمان آورند، و گروهى از او روى گردانيدهاند، و دوزخ كه آتشى سوزان و برافروخته است، براى آنان كافى است»[ نساء( ٤): ٥٣- ٥٤].