بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٢٥٤ - فرازهايى از تعاليم پاك و جاويد اسلام

و قوانين خلقت، كه با ذات بشريت همآهنگ است قرار داد و شالوده آن را روى فطرت بنا كرد تا هميشه استوار و تازه باشد و در اثر مرور زمان، همچون قوانين ساخته شده بشرى و قوانين تحريف شده عهد عتيق و جديد، كهنه نشود، يكى از دانشمندان بزرگ مادى مى‌گويد:

«در تمام شرايع دينى يگانه آيينى كه جنبه اجتماعى عملى آن تام و تمام است، شريعت پيامبر اسلام است».

با اين حيثيت نورانى و عقلى و علمى آيا دين مانع از ترقى است؟!

اسلام انسان را به عقايد و اعمال صحيح دعوت كرده است؛ زيرا در قرآن مجيد كه كتاب آسمانى اسلام است، خداى متعال انسان را بر موجودات عالم برترى داده و او را سرور روى زمين و خليفه خود خوانده است.[١] اين امر مى‌رساند كه خداى متعال نهايت جود و رحمت را در حق انسان مبذول داشته تا آدمى به فراخور اين شايستگى، از خوان بيكران الهى بهره‌مند شود.

به طور قطع اين فضيلت؛ يعنى سرورى و برترى بر موجودات عالم، اين چنين تقاضا مى‌كند كه انسان دايم در حال حركت به سوى فضايل و خوبى‌ها باشد.

خداى متعال در قرآن مجيد انسان را به مطالعه در عجائب جهان دعوت كرده تا در اثر پى بردن به شگفتى‌هاى آفرينش ايمانش تقويت شود و از اين رهگذر براى پيشرفت مادى و معنوى آماده گردد. اين راه و روش اسلام براى زنده كردن روح انسان‌ها از افسردگى و مردگى است؛ آيا دين مانع از ترقى است؟

هدف اساسى اسلام بيدار كردن عقل و خرد انسان است، تا بتواند روابط چند

[١] -« وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ وَ حَمَلْناهُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ وَ فَضَّلْناهُمْ عَلى‌ كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا تَفْضِيلًا».[ اسراء( ١٧): ٧٠].