بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٤٧٣ - امامان از نگاه حضرت رضا

امام آب گوارا براى تشنگان، و دليل هدايت، و نجات دهنده از لغزش‌ها است.

امام مانند آتش در بلندى است كه مردم از آن هدايت مى‌گردند و گرمايى است كه به وسيله آن كسب انرژى مى‌كنند.

امام راهنمايى است كه آدمى را از مهلكه‌ها نجات مى‌دهد، پس هر كس امام را ترك گويد در هلاكت مى‌افتد.

امام ابر بارنده، باران ريزنده، آفتاب درخشنده و آسمان سايه افكنده، زمين پهن شده، چشمه جوشنده و باغ سرسبز و خرم است.

امام مونس، رفيق، پدر مهربان، برادر همزاد و مهربان‌تر از مادر نسبت به فرزند كوچك است.

امام پناه بندگان، در هنگام رسيدن به مصيبت‌هاى بزرگ مى‌باشد. امام امين خدا در ميان مخلوقات، حجت پروردگار در ميان بندگان و جانشين خداى متعال در دنياست.

امام دعوت كننده مردم به طرف خدا، و مدافع حريم حضرت حق است.

امام از گناهان پاك، و از هرعيب و نقصى منزه است؛ امام از علم مخصوص برخوردار و به حلم بردبارى موصوف است، امام نظام دين و عزت مسلمين بوده و كافران و منافقان را هلاك مى‌سازد.

امام يگانه روزگار است كه هيچ كس با او قرين نيست و عالمى با وى برابرى ندارد. مانند كسى نيست و كسى را نمى‌توان به جاى او گذاشت. امام فضل‌دانش را بدون كسب و تعليم فرا مى‌گيرد، و خداى متعال وهّاب علم را به آنان عطا مى‌كند.

پس چه كسى مى‌تواند امام را بشناسد و يا بتواند امام را انتخاب كند، چه قدر مردم از مطلب دورند؟

عقول مردم در اين وادى سرگردان، و انديشه آنان از درك حقايق ناكام است.