بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٤٧١ - اهل بيت

مقام امامت در نسل آن حضرت باقى ماند و آنها اين مقام را از يكديگر ارث مى‌برند تا آنكه نبوت به حضرت رسول ٦ رسيد، خداى متعال در اين مورد فرمود:

«إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْراهِيمَ لَلَّذِينَ اتَّبَعُوهُ وَ هذَا النَّبِيُّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ اللَّهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ»[١].

مقام امامت مخصوص حضرت رسول ٦ قرار گرفت و پيامبر اكرم نيز اين مقام را به اميرمؤمنان تفويض كرد. واگذاشتن مقام امامت به على ٧ به امر پروردگار انجام گرفت و اين دنبال همان سنّتى بود كه از زمان ابراهيم جريان داشت.

مقام امامت پس از على ٧ در ذريه آن حضرت كه از برگزيدگان بودند قرار گرفت، برگزيدگانى كه از طرف خداى متعال علم و ايمان به آنها عطا شده است خداى متعال در قرآن مجيد فرمود:

«وَ قالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَ الْإِيمانَ لَقَدْ لَبِثْتُمْ فِي كِتابِ اللَّهِ إِلى‌ يَوْمِ الْبَعْثِ»[٢].

امامت در فرزندان على ٧ تا روز قيامت خواهد بود؛ زيرا بعد از محمّد

[١] -/« مسلماً نزديك‌ترين مردم به ابراهيم‌[ از جهت پيوند وانتساب معنوى‌] كسانى‌اند كه‌[ از روى حقيقت‌] از او پيروى كردند، و اين پيامبر و كسانى كه‌[ به او] ايمان آورده‌اند[ از همه به او نزديك‌ترند] و خدا ياور و سرپرست مؤمنان است»[ آل عمران( ٣): ٦٨].

[٢] -/« و كسانى كه دانش و ايمان به آنان داده شده است مى‌گويند: بى‌ترديد شما[ بر طبق قضا و قدر ثبت شده‌] در كتاب خدا[ لوح محفوظ] تا روز قيامت درنگ كرده‌ايد و اين روز قيامت است، ولى شما[ به اينكه قيامت حق است‌] معرفت و دانش نداشتيد»[ روم( ٣٠): ٥٦].