بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٣٥٨ - فرمانروايان در قرآن و حديث

«هر كس چيزى از امور مسلمين را عهده‌دار شود و آن را ضايع نمايد، خداى متعال نيز او را ضايع مى‌گذارد».

٧- قال رسول اللَّه ٦:

انَّ مِنْ اعْظَمَ النَّاسِ عَذاباً يَوْمَ الْقِيامَةِ مَنْ اشْرَكَهُ اللَّهَ فِى سُلْطانِهِ فَجارَ فِى حُكْمِهِ‌[١].

«نبى اكرم فرمود: از مردمان كسى عذابش در روز قيامت از همه بزرگتر و شديدتر است، كه خدا او را در سلطنت خود شريك كرده باشد و او در حكومت خود ظلم كند».

٨- قال رسول اللَّه ٦:

رَجُلانٌ لاتَنالَهُما شِفاعَتِى؛ سُلْطانٌ عَسُوفٌ غَشُومٌ وَغالَ فِى الدِّيْنِ وَمارَقَ مِنْهُ‌[٢].

«دو مردند كه به شفاعت من نائل نمى‌شوند: سلطان ستمكار و ظالم، غلو كننده در دين و كسى كه چون تير از كمان از حدود دين خارج شود».

٩- در نامه‌اى كه از سلمان به عمر نوشته شده آمده است:

وَاشْهَدُ انّى سَمِعْتُهُ يَقُولُ مَنْ وَلِىَ سَبْعَةٌ مِنَ الْمُسْلِمينَ بَعْدِى ثُمَّ لَمْ يَعْدِلُ بَيْنَهُم لَقِىَ اللَّهُ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبانٌ.

«خودم از نبى اكرم شنيدم كه فرمود:

هر كس پس از من زمامدار هفت نفر از مسلمانان شود و بين آنان به عدل و داد رفتار نكند، خدا را ملاقات مى‌كند در حالى كه در حق او خشمناك است».

[١] - مجموعه ورّام: ١/ ٥٦.

[٢] - بحار الانوار: ٢٥/ ٢٦٨، حديث ١١؛ قرب الاسناد: ٣١.