بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٣٤٤ - نتيجه عمل به قرآن

تشكيل انجمن وطنى، سد محكمى در مقابل نفوذ سياست استعمارى انگليس بود.

هدف سيّد از ايجاد چنين انجمنى اين بود كه: دست جنايتكار استعمار را قطع كرده، راه مجاهده و مبارزه را به جوانان آموخته و بندهاى خرافات و جهالت را پاره نمايد.

اول كسى كه با عضويت در اين انجمن سيّد را همراهى كرد «شيخ محمدعبده» بود. اعضاى اوليه اين انجمن در حدود چهل نفر و پس از مدتى اين عده به هشتاد نفر افزايش يافت. افرادى كه در اين انجمن وارد و عضو مى‌شدند همه از جوانان و مردان پرشور و انقلابى، و عاشق آزادى و طالب ترقى بودند.

نخستين جلسات و مذاكرات آنان در اين باره بود كه براى چاره دردها چه بايد كرد؟

تصميم و نظر كلى اين شده بود كه بايد دست به دامان قرآن بزنيم، آن قرآنى كه مى‌فرمايد:

«إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ»[١].

«يقيناً خدا سرنوشت هيچ ملتى را [به سوى بلا، نكبت، شكست و شقاوت‌] تغيير نمى‌دهد تا آنكه آنان آنچه را [از صفات خوب و رفتار شايسته و پسنديده‌] در وجودشان قرار دارد به زشتى‌ها و گناه تغيير دهند».

و بايد ريشه نفاق و تفرقه را كه مولود استعمار و جهل مردم است قطع كرد.

اين انجمن به خاطر كوشش و فعاليت زياد، و داشتن برنامه صحيح، پيشرفت قابل توجهى كرد و علت اين امر، همان وجود رهبرى لايق و فعال بود.

اعضاى اين گروه پس از مدتى به سيصد نفر رسيد و تقريباً افزايش به طور

[١] - رعد( ١٣): ١١.