آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٥٩٥ - فضيلت دعاى«يا من اظهر الجميل »

«و اذا قال: يا ربّنا يا سيّدنا، قال اللَّه تبارك و تعالى: اشهدوا ملائكتى انّى قد غفرت له و اعطيته من الاجر بعدد من خلقته في الجنّة و النّار و السّماوات السّبع و الارضين السّبع و الشّمس و القمر و النّجوم و قطر الامطار و انواع الخلق و الجبال و الحصى و الثّرى و غير ذلك و العرش و الكرسىّ».

يعنى: «هنگامى كه گفت: اى پروردگار ما! و اى آقاى ما! خداوند تبارك و تعالى مى‌گويد: ملائكه من، شاهد باشيد كه من او را آمرزيدم و به تعداد هر كسى كه در بهشت و جهنم و آسمانهاى هفتگانه و زمينهاى هفتگانه هست و خورشيد و ماه و ستارگان و قطره‌هاى باران و انواع مخلوقات و كوهها و سنگريزه‌ها و شبنم و غير آنها و عرش و كرسى، به او اجر و پاداش دادم».

«و اذا قال: يا مولانا، ملأ قلبه من الايمان».

يعنى: «و وقتى كه گفت: اى مولاى ما! خداوند قلبش را پر از ايمان مى‌گرداند».

«و اذا قال: يا غاية رغبتنا، اعطاه اللَّه يوم القيامة رغبته و مثل رغبة الخلائق».

يعنى: و آنگاه كه گفت: اى نهايت آرزوى ما! خداوند روز قيامت تمايلات او و تمايلات تمام مخلوقات را به وى عطا مى‌كند».

«و اذا قال: اسألك يا اللَّه، ان لا تشوّه خلقى بالنّار، قال الجبّار جلّ جلاله استعتقنى عبدى من النّار، اشهدوا ملائكتى انّى قد اعتقته من النّار، و اعتقت ابويه و اخوانه و اهله و ولده و جيرانه، و شفّعته في الف رجل ممّن وجبت لهم النّار، و اجرته من النّار».

يعنى: «و وقتى كه گفت: از تو مى‌خواهم كه خلقتم را با آتش، زشت نسازى، خداوند جبّار جليل مى‌گويد: بنده‌ام از من طلب رهايى از آتش را نموده، ملائكه من شاهد باشيد كه او و پدر و مادر و برادران و خانواده و فرزندان و همسايگانش را از آتش آزاد كردم و شفاعت او را در باره هزار انسانى كه آتش بر