آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٥٩٢ - فضيلت دعاى«يا من اظهر الجميل »

المنّ، يا مبتدئا بالنّعم قبل استحقاقها، يا سيّدنا، يا ربّنا، يا مولانا، يا غاية رغبتنا، اسألك يا اللَّه، ان لا تشوّه خلقى بالنّار».

يعنى: «اى كسى كه زيبائى را آشكار و زشتى را مى‌پوشانى! اى كسى كه گناهكار را (فورى) مؤاخذه نمى‌كنى و پرده را نمى‌درى! اى كسى كه داراى عفو عظيمى! اى كسى كه داراى گذشت نيكويى! اى كسى كه آمرزشت وسيع است! اى كسى كه دستهايت را براى رحمت گشوده‌اى! اى همراه هر نجوايى! اى كسى كه هر شكايتى به تو منتهى مى‌شود! اى روى باكرامت! اى كسى كه داراى منّت عظيمى! اى كسى كه قبل از استحقاق بندگان نعمتت را آغاز كرده‌اى! اى آقاى ما! اى پروردگار ما! اى مولاى ما! و اى نهايت آرزوى ما! از تو مى‌خواهم اى خدا! كه خلقتم را با آتش، زشت نسازى».

«فقال رسول اللَّه- ٦- لجبرئيل: ما ثواب هذه الكلمات؟ قال: هيهات! هيهات! انقطع العمل، لو اجتمع ملائكة سبع سماوات و سبع ارضين على ان يصفوا ثواب ذلك الى يوم القيامة ما وصفوا من كلّ جزء جزءا واحدا».

يعنى: «در اينجا رسول خدا- ٦- به جبرئيل فرمود:

ثواب اين كلمات چيست؟

گفت: دور است! دور است! اين كار شدنى نيست. اگر ملائكه هفت آسمان و هفت زمين جمع شوند و تا روز قيامت بخواهند ثوابش را توصيف كنند، در هر جزء (از دعا) يك ثوابش را هم نمى‌توانند توصيف نمايند».

«فاذا قال العبد: يا من اظهر الجميل و ستر القبيح، ستره اللَّه و رحمه في الدّنيا، و جمّله في الآخرة، و ستر اللَّه عليه الف ستر في الدّنيا و الآخرة».

يعنى: «وقتى بنده مى‌گويد: اى كسى كه زيبايى را آشكار و زشتى را مى‌پوشانى، خداوند متعال او را در دنيا پوشيده مشمول رحمت خود مى‌گرداند و در آخرت هم زيبايش مى‌گرداند و هزار پوشش در دنيا و آخرت بر او قرار مى‌دهد».