آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٥١٦ - فصل خاصيتهاى مختلف

شب جمعه سوره كهف را بخواند نمى‌ميرد مگر با شهادت و خداوند متعال او را با شهدا مبعوث مى‌نمايد».

س- از آن حضرت است كه:

٧٩٥- «من اوتر بالمعوّذتين و قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ قيل له: يا عبد اللَّه، ابشر فقد قبل و ترك».

يعنى: «كسى كه در نماز وتر، معوّذتين‌[١] و قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ را بخواند، به او گفته مى‌شود: اى بنده خدا! تو را بشارت باد كه (نماز) وترت قبول گرديد».

ع- «عمر بن يزيد» گويد: حضرت صادق- ٧- فرمود:

٧٩٦- «من قرا قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ حين يخرج من منزله عشر مرّات لم يزل من اللَّه في حفظ و كلاءة حتّى يرجع الى منزله».

يعنى: «كسى كه هنگام خروج از منزلش ده مرتبه‌ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ را بخواند، از جانب خدا در حفظ و حمايت خواهد بود تا به منزلش بازگردد».

ف- براى كرمى كه خربزه‌ها و زراعت را مى‌خورد، بر چهار نى يا چهار كاغذ نوشته شده بر چهار نى در چهار جهت زمين خربزه يا مزرعه قرار داده شود:

- «ايّها الدّود، ايّها الدّوابّ و الهوامّ و الحيوانات، اخرجوا من هذه الارض و الزّرع الى الخراب كما خرج ابن متّى من بطن الحوت فان لم تخرجوا ارسلت عليكم:- شُواظٌ مِنْ نارٍ وَ نُحاسٌ فَلا تَنْتَصِرانِ‌[٢].

- أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ هُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ فَقالَ لَهُمُ اللَّهُ مُوتُوا[٣] فماتوا

[١] - منظور دو سوره« فلق و ناس» است.

[٢] - سوره الرحمن، آيه ٣٥.

[٣] - سوره بقره، آيه ٢٤٣.