آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٥١٣ - فصل خاصيتهاى مختلف

و آخرت را برايش جمع كرده، خودش و والدينش و فرزندانش بخشيده خواهند شد».

ز- «حماد بن عيسى» از امير المؤمنين- ٧- روايت كرده است كه فرمود:

٧٨٧- «قال رسول اللَّه: الا اعلّمك دعاء لا تنسى القران؟ قل: اللّهمّ ارحمنى بترك معاصيك ابدا ما ابقيتنى، و ارحمنى من تكلّف ما لا يعنينى، و ارزقنى حسن النّظر فيما يرضيك، و الزم قلبى حفظ كتابك كما علّمتنى، و ارزقنى ان اتلوه على النّحو الّذى يرضيك عنّى. اللّهمّ نوّر بكتابك بصرى، و اشرح به صدرى، و اطلق به لسانى، و استعمل به بدنى، و قوّنى به على ذلك و اعنّى عليه، انّه لا يعين عليه الّا انت لا اله الّا انت»

. يعنى: «رسول خدا- ٦- فرمود: آيا دعايى به تو بياموزم كه قرآن را فراموش نكنى؟ بگو: خدايا! بر منم رحم كن كه گناهانت را تا زنده‌ام هميشه ترك نمايم و رحم نما براى زحمت و رنج چيزى كه برايم اهميت و فايده‌اى ندارد. خوش بينى در چيزهايى كه تو را از من راضى مى‌سازد، روزى‌ام فرما و قلب مرا ملزم به حفظ كتاب خودت نما، همان گونه كه آن را به من آموختى تلاوت آن را به شكلى كه تو از من راضى باشى، روزى‌ام كن. خدايا! با كتابت، ديده‌ام را نورانى، سينه‌ام را به آن گشاده، زبانم را بدان گويا و بدنم را عامل بدان قرار ده و بر اين كار تقويتم فرما و كمكم كن كه كمك كارى بر اين امر جز تو نيست و معبودى جز تو وجود ندارد».

«حماد» گويد: يكى از ياران ما اين روايت را از «وليد بن صبيح» از «حفص اعور» از حضرت صادق- ٧- نقل كرده است.

ح- از حضرت صادق- ٧- نقل است كه فرمود:

٧٨٨- «من مضى عليه يوم واحد و لم يصلّ فيه بقل‌ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ قيل له يوم القيامة: يا عبد اللَّه، لست من المصلّين»

.