آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٤١ - تلفظ غلط در دعا

ممكن است غلط باشد، «اعمال» نيز احتمال خرابى دارد و خرابى اعمال مضرّ است نه غلط بودن لفظ و كلام‌[١] تا اينجا مربوط به روايت اول از امام جواد- ٧- بود.

اما روايت دوم كه از امام صادق- ٧- است. اين خبر مربوط به احكام است همچنان كه پيامبر- ٦- فرمود:

٢٨- «رحم اللَّه من سمع مقالتى فوعاها و ادّاها كما سمعها فربّ حامل علم ليس بفقيه».

يعنى: «رحمت كند خداوند كسى را كه سخن مرا بشنود، آن را فرا بگيرد، سپس همان گونه كه شنيده نقلش كند، چه بسا كسى علمى را حمل كند ولى آن را نفهمد».

چون با تغيير لفظ روايات، احكام الهى نيز تغيير خواهد كرد، به عنوان مثال:

از رسول خدا- ٦- سؤال شد كه ما شتر و گاو و گوسفند را ذبح مى‌كنيم و بعد معلوم مى‌شود كه فرزندى در شكم اين حيوان بوده، آيا اين فرزند را مى‌توانيم بخوريم؟ فرمود:

٢٩- «كلوه ان شئتم فانّ ذكاة الجنين ذكاة امّه».

يعنى: (بعضى ذكات دوم را با ضمّه خوانده‌اند و بعضى ديگر با فتحه‌[٢]، در صورت اول با ضمّه معنا چنين مى‌شود: «اگر خواستيد، بخوريد، چون تذكيه مادر تذكيه خود جنين هم هست و او را نيز پاك مى‌كند».

اما در صورت دوم (با فتحه) معنا چنين خواهد شد: «اگر خواستيد، بخوريد، چون تذكيه جنين مانند تذكيه مادر است».

يعنى همچنان كه مادر با ذبح، پاك و حلال مى‌شود، فرزند نيز بايد ذبح شود

[١] - ناگفته نماند كه در برخى موارد آموختن تلفظ صحيح كلمات( جهت رعايت حركات و مخارج حروف) واجب است مانند نماز كه در اين زمينه بايد به فقه رجوع شود.

[٢] - كه منصوب به نزع خافض باشد، يعنى در اصل چنين بوده:« ... كذكاة امّه».