آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ١٢٩ - وظايف شاگرد در برابر استاد

- با گوشه چشم به او نگاه نكند.

- در محضر استاد با ديگران گفتگو و مشورت ننمايد.

- از استاد عيبجويى نكند.

- نزد استاد نگويد: فلانى بر خلاف گفته شما چنين گفت.

- اسرار او را فاش ننمايد.

- در محضرش غيبت نكند.

- هم در حضور و هم در غياب، حافظ او باشد.

- غير از سلامى كه به جمع مى‌كند، تحيّتى مخصوص خدمت استاد عرضه بدارد.

- در مقابلش بنشيند.

- اگر استاد چيزى خواست براى انجامش از ديگران پيشى بگيرد.

- از طولانى شدن سخنانش دلگير نشود، چون استاد نظير درخت خرمايى است كه بايد در انتظارش نشست تا چه وقتى منفعتى از او تراوش كند.

- عالم نظير روزه‌دار شب زنده‌دار مجاهد در راه خداست، وقتى عالمى بميرد، شكافى در اسلام ايجاد مى‌شود كه تا روز قيامت، مسدود نخواهد گرديد.

طالب علم را هفتاد هزار از مقربين آسمان همراهى مى‌كنند».

از «ابن عباس» نقل شده است كه گفت: «كوچكى طلب علم را تحمّل كن تا بعدها به صورت بزرگ در آيى كه ديگران به تو مراجعه كنند».

حكيمى گفت: «كسى كه در كوچكى دوران دانش آموزى را تحمل نكند تا ابد در جهلش باقى خواهد ماند».

از رسول خدا- ٦- نقل است كه فرمود:

١٦٧- «ليس من اخلاق المؤمن الملق الّا في طلب العلم»

. يعنى: «تملّق از اخلاق انسان با ايمان نيست، مگر در راه كسب دانش».