آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٥٧٦ - ٦٣ -«القابض»

و نيز در معنايش گفته شده كه او از طريق توجه و رسيدگى قيّم بر هر چيز مى‌باشد.

«قيّام» نيز به همان معناست، اين دو بر وزن «فعّول و فيعال» مى‌باشند.

«قمت بالشي‌ء، يعنى خودت حفاظت و اصلاح و تدبير آن چيز را بر عهده گرفته‌اى» مى‌گويند: «ما فيها من ديّور و لا ديّار، يعنى در آنجا ديّور و ديّارى نيست»[١].

٦٣- «القابض»:

يعنى او كسى است كه روزى را بر اساس حكمت و لطفش از فقرا گرفته، آنان را از طريق صبر مى‌آزمايد و پاداش گرانبهايى را برايشان ذخيره مى‌سازد.

گفته شده «قابض» يعنى كسى كه از طريق مرگ، ارواح را قبضه مى‌كند.

و گفته شده «قابض» از «قبض» به معناى ملك است، چنان كه مى‌گويند:

فلانى در قبضه فلانى است، يعنى در ملك اوست، يا اين چيز در قبضه من است و آيه قرآن هم بدين معناست كه مى‌فرمايد:

- وَ الْأَرْضُ جَمِيعاً قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ[٢].

يعنى: «در روز قيامت زمين يك جا در قبضه اوست».

اين آيه به معناى همان آيه است كه مى‌فرمايد:

- وَ لَهُ الْمُلْكُ يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ[٣].

يعنى: «و در آن روز كه در صور بدمند، فرمانروايى از آن اوست».

- وَ الْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ‌[٤].

يعنى: «و در آن روز، فرمان از آن خدا مى‌باشد».

[١] - در اينجا« ديور و ديار» به يك معنا آمده، يعنى صاحب دير.

[٢] - سوره زمر، آيه ٦٧.

[٣] - سوره انعام، آيه ٧٣.

[٤] - سوره انفطار، آيه ١٩.