آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٥٦٠ - ١٧ -«الظاهر»

«هو الّذى فلق الحبّة و برأ النّسمة. يعنى: او كسى است كه دانه را شكافت و نسيم را خلق كرد».

«و بارئ البرايا، يعنى: خالق مخلوقات». و «بريّة» نيز به معناى مخلوقات و مردم مى‌باشد.

١٦- «الاكرم»:

به معناى كريم است كه گاهى اوقات «افعل» به معناى «فعيل» مى‌آيد مانند:

- هُوَ أَهْوَنُ عَلَيْهِ‌[١].

يعنى: «آن كار (خلقت دوباره انسان در قيامت) براى خدا آسانتر است».

يعنى آسان است (نه آسانتر، زيرا اين گونه نيست كه برخى از كارها براى خدا آسان و برخى ديگر آسانتر باشد)- لا يَصْلاها إِلَّا الْأَشْقَى‌[٢].

يعنى: «اهل شقاوت به جهنّم در نيفتند».

- وَ سَيُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى‌[٣].

يعنى: «اهل تقوا را از جهنم دور مى‌دارند».

منظور از «اشقى و اتقى» در اين دو آيه، «شقىّ و تقىّ» مى‌باشند، همچنين (دو كلمه اعز و اطول) در شعر زير:

يعنى: «آن كسى كه آسمان را برافراشت، بر ايمان خانه‌اى ساخته كه پايه‌هايش سخت و بلند است».

١٧- «الظّاهر»:

(آشكار است) با حجتهاى روشن و برهانهاى نورانى و نشانهايى كه دلالت بر ربوبيت و صحت يكتاييش دارد كه هيچ موجودى نيست‌

[١] - سوره روم، آيه ٢٧.

[٢] - سوره ليل، آيه ١٥.

[٣] - سوره ليل، آيه ١٧.