آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٥٥ - نصيحت(اگر دعا اجابت نشد)

فليصبر على بلائى، و ليشكر على نعمائى، اثبته في الصّدّيقين عندى اذا عمل برضائى و اطاع امرى».

يعنى: «اى موسى! من احدى را محبوبتر از بنده مؤمنم خلق نكردم و اگر او را مبتلا بر بلايى مى‌سازم يا از آن معافش مى‌دارم، حتما به خير و صلاح اوست، چون من صلاح او را بهتر مى‌دانم. پس در موارد بلا، سزاوار است صابر و در موارد نعمت، شاكر باشد تا او را نزد خود جزء صدّيقين قرار بدهم. و اين وقتى است كه مطابق رضاى من عمل كند و فرمان مرا اطاعت نمايد».

همچنين از امير المؤمنين- ٧- رسيده است كه خداوند متعال مى‌فرمايد:

٤٥- «يا عبادى أطيعوني فيما امرتكم به و لا تعلّمونى بما يصلحكم فانّى اعلم به و لا ابخل عليكم بمصالحكم».

يعنى: «اى بندگان من! هر فرمانى كه دادم اطاعتش كنيد، مبادا بخواهيد مصالح خود را به من بياموزيد، چون من خود بهتر از شما آنها را مى‌دانم و بخيل هم نيستم (تا بگويند مصلحت ما را مى‌داند و نمى‌دهد)».

و از رسول خدا- ٦- روايت شده است كه فرمود:

٤٦- «يا عباد اللَّه، انتم كالمرضى، و ربّ العالمين كالطّيب، فصلاح المرضى بما يعلمه الطّبيب و يدبّره لا فيما يشتهيه المريض و يقترحه، الا فسلّموا اللَّه امره تكونوا من الفائزين»

. يعنى: «اى بندگان خدا! شما همانند مريض هستيد و پروردگار عالمين همانند طبيب است و صلاح مريض در آن چيزى است كه طبيب آن را مى‌آموزاند و عاقبت انديشى مى‌كند، نه در اشتهاى مريض و خواسته‌هاى بى‌جايش، پس تسليم فرمان حق باشيد تا رستگار و پيروز گرديد».

از امام صادق- ٧- نيز آمده است: