آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٥٠٨ - سوم - آياتى كه مربوط به اجابت دعا است

قالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي وَ يَسِّرْ لِي أَمْرِي وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِي يَفْقَهُوا قَوْلِي‌[١].

يعنى: « (موسى) گفت: پروردگارا! سينه‌ام را فراخ گردان، كارم را برايم آسان كن و گره از زبانم بگشا، تا سخن مرا دريابند».

وَ تَرَكْنا بَعْضَهُمْ يَوْمَئِذٍ يَمُوجُ فِي بَعْضٍ وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَجَمَعْناهُمْ جَمْعاً[٢].

يعنى: «در آن روز، گروهى از ايشان را رها مى‌كنيم تا بر گروه ديگر موج زنند و در صور كه دميده شد، آنان را جمع مى‌نمايم».

«كذلك حلّلت فلان بن فلانة بنت فلانة».

يعنى «اين چنين فلانى فرزند فلان زن، دختر فلان زن را آزاد كردم».

لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ‌[٣].

يعنى: «از ميان خودتان پيامبرى نزدتان آمد كه رنج بردنتان بر او گران بوده، بر نجات شما حرص مى‌ورزد و نسبت به مؤمنين رئوف و رحيم است، اگر روى بر تافتند بگو: اللَّه مرا كافى است كه جز او معبودى نيست، بر وى توكل مى‌كنم كه پروردگار عرش عظيم است».

سوّم- آياتى كه مربوط به اجابت دعا است‌

هر جاى قرآن صلاحيت اين را دارد كه بعد از آن، دعا مستجاب گردد كه در باب آداب دعا گذشت‌[٤] با اين وصف، در بعضى از مواضع قرآن، استجابت دعا تأكيد شده كه از اين قرار است:

[١] - سوره طه، آيه ٢٥- ٢٨.

[٢] - سوره كهف، آيه ٩٩.

[٣] - سوره توبه، آيه ١٢٨- ١٢٩.

[٤] - رجوع شود به ص ...