آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٤٤ - فوايد دعا

يعنى: «دعا جان و مغز عبادت است».

از جمله مواعظ خداوند متعال به حضرت عيسى- ٧- اين است كه فرمود:

«يا عيسى، اذلّ لى قلبك و اكثر ذكرى في الخلوات و اعلم انّ سرورى ان تبصبص‌[١] الىّ و كن في ذلك حيّا و لا تكن ميّتا»

[٢].

يعنى: «اى عيسى» قلبت را در برابر من خوار و ذليل كن و مرا در خلوتها زياد به ياد بياور و بدان كه خوشحالى من در اين است كه با بيم و اميد به سوى من بيايى، اما مبادا با قلبى مرده چنين كنى، بلكه بايد قلبت زنده و با نشاط باشد».

ج- روايت شده كه:

٣٤- «دعاء المؤمن يضاف الى عمله و يثاب عليه في الآخرة كما يثاب على عمله».

يعنى: «دعاى مؤمن موجب اضافه شدن اعمال نيك و پاداش بردن در قيامت مى‌شود، همچنان كه به ساير كارهاى حسنه‌اش ثواب و پاداش مى‌دهند».

د- مى‌دانيم كه اگر دعا مطابق مصلحت باشد و مصلحت هم در تعجيل، حتما تعجيل خواهد شد، و اگر مصلحت در تأخير باشد، اجابت، تأخير مى‌شود.

در اين صورت، فايده دعا اين است كه هم حاجتش انجام مى‌پذيرد و هم براى صبرش، ثواب مى‌برد. اما اگر اصلا مصلحت نداشته باشد، بلكه داراى مفسده باشد، در اين حال، خود دعا كردنش ثواب دارد و حتى ممكن است موجب دفع ناگواريها از او بشود.

دليل ما روايت ابو سعيد خدرى از پيامبر اكرم- ٦ و سلّم- است كه فرمود:

[١] -« البصبصة»: تحريك الكلب ذنبه طمعا او خوفا( مجمع البحرين).

[٢] - در حديث ٤١٩ خواهد آمد.