آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٤٣٠ - فصل تأكيد استحباب ذكر در ميان غافلين

فصل: تأكيد استحباب ذكر در ميان غافلين‌

به دو دليل، استحباب ذكر در ميان «غافلين» مؤكد است:

اوّلا: از بلايى كه ممكن است بر آنان نازل شود در امان بماند و چه بسا آن غافلين نيز به بركت اين فرد ذاكر، نجات يابند.

و ثانيا: رواياتى در اين باب آمده است از جمله: امام صادق- ٧- فرمود:

٦٥١- «الذّاكر للَّه في الغافلين كالمقاتل عن الهاربين»

. يعنى: «كسى كه در ميان اهل غفلت، خداوند متعال را به ياد بياورد و ذكر نمايد مانند كسى است كه به جاى فرار كرده‌ها مشغول جنگ مى‌باشد».

و از آن حضرت است كه:

٦٥٢- «قال رسول اللَّه: ذاكر اللَّه في الغافلين كالمقاتل في الفارّين، و المقاتل في الفارّين له الجنّة»

. يعنى: «رسول خدا- ٦- فرمود: آن كس كه در ميان غافلين، خدا را متذكر مى‌شود، مانند كسى است كه در ميان فراريها، پا برجا ايستاده، جنگ مى‌كند و كسى كه در ميان فراريها به جنگ مشغول باشد، بهشت براى اوست».

و از پيامبر اكرم- ٦- روايت است كه فرمود:

٦٥٣- «من ذكر اللَّه في السّوق مخلصا عند غفلة النّاس و شغلهم بما هم فيه كتب اللَّه له الف حسنة و يغفر له يوم القيامة مغفرة لم تخطر على قلب بشر»

.