آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٣٥٤ - دوم - در كيفيت آن
مباهله[١]
در اينجا دو بحث هست:
اوّل- در وقت آن:
اگر امكان دارد، در وقتى كه روايت شده انجام پذيرد.
ابو حمزه ثمالى (ره) از امام باقر- ٧- روايت كرده است كه فرمود:
٥٦١- «السّاعة الّتى تباهل فيها ما بين طلوع الفجر الى طلوع الشّمس».
يعنى: «زمان مباهله، بين طلوع فجر و طلوع آفتاب است).
دوّم- در كيفيّت آن:
محمد بن ابى عمير از محمد بن حكيم از ابى مسروق روايت كرده است كه گويد: به حضرت صادق- ٧- عرض كردم: ما در بحث با مخالفين ولايت شما، آيه كريمه سوره نساء را مىآوريم كه مىفرمايد:
- أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ[٢].
يعنى: «فرمان خدا و رسول و فرمانداران (از طرف خدا و رسول) را اطاعت كنيد».
آنان در پاسخ مىگويند: اين آيه در مورد اطاع از فرماندهان لشكرهايى است كه رسول خدا- ٦- به جنگ مىفرستادند (و ربطى به مسأله امامت ائمه- عليهم السّلام- ندارد).
با آنان به آيه سوره مائده احتجاج مىكنيم كه مىفرمايد:
[١] - يعنى: يك ديگر را نفرين كردن.
[٢] - سوره نساء، آيه ٥٩.