آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٢٨٢ - ى - گريه در حال دعا

و قلبت نو باشد. ميان اهل زمين پنهان باش و در بين اهل آسمان آشنا. خانه‌نشين باش و چراغ شبها[١] در برابر من همچون صابرين، فرمانبردارى كن، از زيادى گناهان به سوى من فرياد برآور همچون كسى كه از ترس دشمن، فرار كرده، فرياد مى‌زند و بر اين كارها از من كمك بخواه كه من بهترين كمك دهنده هستم».

و نيز فرمود:

٤٤٢- «يا موسى، اجعلنى حرزك، وضع عندى كنزك من الباقيات الصّالحات»

. يعنى: «اى موسى! مرا سپر خود كن و گنجت را كه عبارت باشد از اعمال صالح، نزد من بگذار».

رابعا- خصوصيات و فضايلى در گريه كردن و اشك ريختن هست كه در ساير اقسام عبادات، يافت نمى‌شود در روايت آمده است كه:

٤٤٣- «بين الجنّة و النّار عقبة لا يجوزها الّا البكّاؤون من خشية اللَّه تعالى»

. يعنى: «بين بهشت و جهنم گردنه‌اى است كه غير از گريه‌كنندگان از ترس خداوند متعال، از آن رد نمى‌شوند».

از رسول خدا- ٦- روايت شده است كه فرمود:

٤٤٤- «انّ ربّى تبارك و تعالى اخبرنى فقال: و عزّتى و جلالى ما ادرك العابدون ممّا ادرك البكّاؤون عندى شيئا، و انّى لأبني لهم في الرّفيع الاعلى قصرا لا يشاركهم فيه غيرهم‌

». يعنى: «پروردگار من به من خير داد و گفت كه: به عزت و جلالم سوگند! هرگز آنچه را كه گريه‌كنندگان نزد من دريافت مى‌دارند، عابدان دريافت نخواهند كرد، من در مقامات بالا برايشان قصرى بنا مى‌كنم كه ديگران با آنان شريك نخواهند بود».

[١] - يعنى شب زنده‌دار باش.