آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ١٥ - سپاس و ستايش

بسم اللّه الرّحمن الرّحيم‌

سپاس و ستايش‌

سپاس و ستايش مخصوص خدائى است كه نداها را مى‌شنود، بلاها را دفع مى‌كند، تاريكى را برداشته نور مى‌بخشد. به دل اميد مى‌دهد و نعمتهايش را ناقص نگذاشته كامل مى‌نمايد. بخشش او بسيار و روزى‌هايش بى‌شمار است.

آسمان را برافراشت و زمين را (براى زندگى بشر) هموار نگاهداشت.

درود بر خاتم پيامبران محمد مصطفى- ٦- كه خداوند او را از ميان ساير انبياء برگزيد و حجّت خود در بين اهل آسمان و زمين قرار داد. و بر آل او كه از پدران و مادرانى پاك زائيده شدند و مردم، به پيروى از ايشان مأمور گرديده‌اند.

درود بر آنان تا آسمان و زمين برجاست و تا روزى كه قيامت برپا مى‌شود.

*** مسلّما يكى از بزرگترين نعمتها و الطاف ذات اقدس الهى اين است كه نه‌تنها دعا كردن و سخن گفتن با خودش را به ما آموخت، بلكه بدان دعوت و تحريك هم نمود. ميل و كشش درونى را در انسان جهت اقدام به اين كار قرار داد. و علاوه بر آن، اسباب نجات از شيطان درون و برون را در مناجات و كليدهاى بخشش‌ها و هدايايش را در سؤال و درخواست از او، به وديعت نهاد.

و براى اجابت دعا و پذيرفته شدن خواسته‌هاى بندگان، اسباب و عللى همچون دعاهاى مخصوص، خصوصيات دعاكنندگان، حالات دعا و مكانها