آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ١٤٤ - حقوق فرزند و والدين در قبال يك ديگر

يعنى: «براى فرزندانتان نام نيكو انتخاب كنيد، چون روز قيامت با همان نامها خوانده مى‌شويد (كه صدا مى‌رسد): اى فلانى پسر فلانى! برخيز به سوى نورت، اى فلانى فرزند فلانى تو برخيز نورى ندارى».

محمد بن يعقوب از حضرت صادق- ٧- نقل كرده است كه فرمود:

٢٠٠- «اذا كان بامرأة احدكم حمل فاتى لها اربعة اشهر فليستقبل بها القبلة و ليضرب على جنبها و ليقل: اللّهمّ انّى قد سمّيته محمّدا فانّه يجعله ذكرا فان وفى بالاسم بارك اللَّه فيه، و ان رجع عن الاسم كان للَّه فيه الخيار، ان شاء اخذه و ان شاء تركه».

يعنى: «اگر همسرتان باردار است، چهار ماه كه گذشت، او را رو به قبله قرار داده بر پهلويش بزنيد و بگوييد خدايا! نامش را «محمد» گذاشتم. در اين صورت خداوند متعال او را پسر قرار خواهد داد. پس اگر به اين اسم وفا كرد و او را همين گونه ناميد، خداوند در او بركت قرار مى‌دهد و اگر از آن برگشت و اسم ديگرى انتخاب كرد، ذات اقدس الهى در اين صورت مختار است كه او را بگيرد يا بگذارد».

از رسول خدا- ٦- نقل شده است كه فرمود:

٢٠١- «من كان له حمل فنوى ان يسمّيه محمّدا او عليّا ولد له غلام».

يعنى: «كسى كه فرزندى در راه دارد اگر نيت كند كه نامش را محمد يا على بگذارد خداوند متعال به او پسر خواهد داد».

هر وقت به امام زين العابدين- ٧- بشارت مى‌دادند كه فرزندى برايتان به دنيا آمده، سؤال نمى‌فرمود كه آيا پسر است يا دختر، بلكه مى‌فرمود. آيا سالم و بى‌عيب است؟ اگر مى‌گفتند آرى، مى‌فرمود:

٢٠٢- «الحمد للَّه الّذى لم يخلق منّى شيئا مشوّها»

. يعنى: «سپاس خدايى را كه از من فرزندى ناهنجار به دنيا نياورد».