آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ١٤١ - حقوق فرزند و والدين در قبال يك ديگر

حقوق فرزند و والدين در قبال يك ديگر

چون سخن بدينجا كشيد، مناسب است قدرى از وظايف فرزند و والدين در قبال همديگر و نيز كيفيت ارتباطشان مطالبى گفته شود:

فرزند نبايد پدر و مادرش را به اسم، صدا بزند و نبايد جلوتر از آنان راه برود يا قبل از ايشان بنشيند.

فردى به رسول اللَّه عرض كرد: حق اين فرزندم چيست؟

فرمود:

١٩١- «تحسن اسمه و ادبه، و تضعه موضعا حسنا»

. يعنى: «نام نيك برايش اختيار كنى. درست ادبش نمايى و آينده خوبى را برايش در نظر بگيرى».

از سخنان آن حضرت است كه فرمود:

١٩٢- «من سعادة الرّجل الولد الصّالح»

. يعنى: «فرزند صالح از نشانه‌هاى سعادت انسان است».

١٩٣- و فرمود:

«الولد للوالد ريحانة من اللَّه يشمّها بين عباده، و انّ ريحانتيّ الحسن و الحسين- عليهما السّلام- سمّيتهما باسم سبطى بنى اسرائيل شبرا و شبيرا»

. يعنى: «فرزند براى پدر همانند گلى است از جانب خدا كه او را مى‌بويد.

و همانا گل من حسن و حسين هستند كه آنها را همنام دو سبط بنى اسرائيل (فرزندان هارون) شبر و شبير قرار دادم».

«فضل بن ابى قره» از امام صادق- ٧- نقل كرده است كه فرمود: