آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ١٣٢ - قسم اول ضروريات زندگى

معامله هست و يك جزء در چيزهاى ديگر».

امام صادق- ٧- فرمود:

١٧٢- «كفى بالمرء اثما ان يضيّع من يعول»

. يعنى: «همين يك گناه مرد را بس است كه حق خانواده خود را ضايع كند».

و رسول خدا- ٦- فرمود:

١٧٣- «ملعون ملعون من يضيّع من يعول»

. يعنى: «ملعون است، ملعون است كسى كه حق خانواده خويش را ضايع نمايد».

بايد توجه داشت كه در كسب و كار، امورى بايد مراعات گردد:

اوّل اينكه: به دنبال حلال باشد و از حرام بلكه امور شبهه ناك بپرهيزد، چون اقدام در مواردى كه معلوم نيست حلالند يا حرام، انسان را به حرام مى‌اندازد، رسول خدا- ٦- فرمود:

١٧٤- «من لم يبال من اين اكتسب المال، لم يبال اللَّه من اين ادخله النّار»

. يعنى: «كسى كه اهميت نمى‌دهد از چه راهى مال به دستش بيايد، خداوند سبحان نيز اهميت نمى‌دهد كه از چه راهى او را به جهنم بيندازد».

دوّم اينكه: به قدر كفايتش قناعت كند، بنا بر اين، اگر مثلا، مى‌تواند تمام روز را به اندازه يك دينار كار كند ولى مى‌داند كه مخارجش به اندازه يك سوم دينار است يك سوم روز را كار كند ... و بقيه روز را در عبادت صرف نمايد و مى‌تواند يك روز را كار كند و دو روز مشغول عبادت گردد. ذخيره ساختن مخارج يك سال نيز جايز است اما بيش از آن خطرناك مى‌باشد[١].

شيخ صدوق (ره) از رسول خدا- ٦- روايت كرده است كه فرمود:

[١] - رجوع شود به پاورقى صفحه ١٣٤.