پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٥ - دلايل قدرت بىپايان پروردگار

اراده ذاتى خداوند- همان‌گونه كه در آن بحث مشروحاً گفته شد- به علم او بازگشت مى‌كند، و عبارت است از علم او به نظام احسن آفرينش كه سرچشمه آفرينش اشياء و حوادث جهان در مقطع‌هاى مختلف زمانى است.

پس اراده او ازلى است و آثار آن تدريجى (دقّت كنيد).

براى توضيح بيشتر در اين باره، و همچنين تفاوت اراده ذاتى و فعلى خداوند به بحث اراده در همين جلد مراجعه فرمائيد.

٥. مخالفان عموميّت قدرت خدا

بعضى از فلاسفه و متكلّمان مذاهب مختلف در عين اين‌كه قدرت خداوند را بدون گفتگو قبول دارند، در عموميّت آن- به خاطر بعضى از اشكالات كه از حل آن عاجز بوده‌اند- ترديد كرده‌اند و از ميان آنها چند گروه را مى‌توان نام برد:

١. پيروان مذهب مجوس: چنانكه مى‌دانيم آنها موجودات عالم را به دو گروه خير و شر تقسيم كرده، براى هر كدام خالقى قائل‌اند. آنها معتقداند خالق خير و خوبى‌ها نمى‌تواند خالق شرّ باشد، و همچنين عكس آن، به همين دليل قائل به دوگانگى مبداء شده‌اند: خداى نيكى‌ها را يزدان و خداى شرور را اهريمن مى‌دانند!

ولى اشتباه بزرگ آنها از اينجا ناشى شده كه از آغاز نمى‌بايست موجودات را به خير و شر تقسيم مى‌كردند، چرا كه بررسى دقيق نشان مى‌دهد شر مطلق در