پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٥٨ - ٧ موقعيت خير و شر در جهان هستى

صَلاحاً لِلصِّنْفَيْنِ كِلَيْهِما، امَا الصّالِحُونَ فَانَّ الَّذى يُصيبُهُمْ مِنْ هذا يَرُدُّهُمْ (يُذَكِّرُهُمْ) نِعَمَ رَبِّهِمْ عِنْدَهُمْ فى سالِفِ ايّامِهِمْ، فَيَحْدُوهُمْ ذلِكَ عَلَى الشُّكْرِ وَ الصَّبْرِ، وَ امَّا الطّالِحُونَ فَانَّ مِثْلَ هذا اذا نالَهُمْ كَسَرَشَرَتَهُمْ، وَرَدَ عَهُمْ عَنِ الْمَعاصى وَ الْفَواحِشِ»: «اين آفات هرچند به افراد نيكوكار و بدكار هر دو مى‌رسد، ولى خداوند آن را مايه اصلاح هر دو گروه قرار داده: امّا نيكوكاران آنچه به آنها مى‌رسد، مايه تذكر نعمت‌هاى پروردگارشان نزد آنها در ايام گذشته مى‌شود، و اين موضوع آنها را به شكر و صبر وا مى‌دارد، و امّا بدكاران هنگامى كه چنين آفاتى به آنها رسد، شرارتشان را درهم مى‌شكند، و آنها را از معاصى و زشتى‌ها باز مى‌دارد». [١]

٧. موقعيت خير و شر در جهان هستى‌

گفتيم از جمله مسائلى كه سبب ترديد با اشكال و ايراد بعضى در مسأله عدالت آفريدگار شده تركيب دو گانه عالم از خير و شر است كه گاهى اشكال از مسأله عدالت هم فراتر مى‌رود، اصل وجود آفريدگار را زير سؤال قرار مى‌دهد.

اين مسأله يكى از مباحث مهم فلسفى و كلامى است كه انسان به هنگام ورود در آن يك نوع ابهام و تاريكى را بر سراسر آن حاكم مى‌بيند، ولى هرقدر با حوصله جلوتر مى‌رود، و در تحليل‌ها دقيق‌تر مى‌شود، افق‌هاى تازه و روشنى در برابر او ظاهر مى‌گردد، و سرانجام آرامش لازم را با حل نهايى معماى خير و شر

[١]. بحارالانوار، جلد ٣، صفحه ١٣٩.