پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٢١ - ١ فلسفه تفاوتها

در بوته‌هاى امتحان است تا خالص و مقاوم گردند، و به تعبير ديگر: وسيله‌اى است براى تكامل آنها بنابراين آيه مى‌فرمايد: اين تفاوت‌ها اسبابى است براى تكامل‌ها (تكامل‌هاى مادى يا معنوى).

نمونه ديگر: آياتى است كه اشاره به تفاوت و اختلاف مردم در مقدار سهم آنها از روزى‌ها مى‌كند كه غالباً مورد سؤال افراد واقع مى‌شود كه چرا يكى چنين است، و ديگرى چنان، قرآن جواب سربسته‌اى در آيات مختلف به اين معنا مى‌دهد كه تقسيم روزى در ميان بندگان روى حساب دقيق و برنامه منظم و اسرارآميزى است، هرچند مردم از آن آگاه نباشند، چنانكه در سوره اسراء مى‌فرمايد: انَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ انَّهُ كانَ بِعبادِهِ خَبيراً بَصيراً:

«به يقين، پروردگارت روزى را براى هركس بخواهد، گشاده يا محدود مى دارد؛ به يقين او نسبت به بندگانش، آگاه و بيناست». [١] (و به خوبى مى‌داند صلاح و مصلحت هر كس از نظر فردى و اجتماعى چيست)

البتّه نبايد تفاوت‌هايى كه جنبه واقعى و طبيعى و الهى دارد با تفاوت‌هاى ساختگى كه براثر استثمار و استعمار به وجود مى‌آيد اشتباه كرد، و همه اينها را به حساب خواست خدا گذارد كه در اين صورت مسأله به كلى دگرگون مى‌شود، و به صورت يك تفسير انحرافى در مى‌آيد، و موجب تخدير، و مايه عقب‌ماندگى اقتصادى و اجتماعى است، قرآن هرگز طرفدار شكل دوم نيست، بلكه با آن مبارزه مى‌كند.

[١]. سوره اسراء، آيه ٣٠.