پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٢ - صفات فعل

بريزد، سپس بنّا آن را بنا كند، و بعد رنگ كار- و استادان چيره دست گچ‌برى و تزيين- به تزيين آن پردازد، واژه «خالق» اشاره به معناى اوّل است، در حالى كه «بارى» ناظر به معناى دوم، و «مصوّر» ناظر به معناى سوم مى‌باشد. [١]

و به هر حال پيامى را كه اين اوصاف الهى دارد شبيه همان است كه در اوصاف گذشته بيان شد به اضافه ويژگى‌هايى كه در اوصاف مورد بحث وجود دارد.

٩. مالك ١٠. مَلِك ١١. حاكِمْ ١٢. حكيم ١٣. ربّ‌

اين اوصاف چهارگانه كه از صفات فعل خداوند است نيز مفهوم بسيار وسيعى دارد كه شامل همه موجودات جهان مى‌شود، و از نظر ترتيت منطقى بعد از خلقت و آفرينش قرار گرفته است، و به همين دليل ما نيز به دنبال بحث از خالقيت خداوند به سراغ اين اوصاف مى‌رويم و در اين راستا به آيات زير گوش دل فرا مى‌دهيم:

١. قُلْ اللَّهُمَّ مَالِكَ الْمُلْكِ‌: «بگو: بار الها! اى مالك حكومتها!» [٢].

مالِكِ يَوْمِ الدِّيْنِ‌: «مالك روز جزاست» [٣]

٢. فَتَعالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الحَقُ‌: «پس بلند مرتبه است خداوندى كه فرمانرواى‌

[١]. مصباح كفعمى، صفحه ٣١٩.

[٢]. سوره آل‌عمران، آيه ٢٦.

[٣]. سوره حمد، آيه ٤. و واژه «مالك» در قرآن فقط سه بار تكرار شده، دو مورد آن درباره خداوند است كه در بالا ذكر شده، و يك مورد آن درباره فرشته مأمور دوزخ است.