پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٠ - ٤ دلايل طرفداران رؤيت ظاهرى

محشر، در بهشت و دوزخ، و چنان وجود خداوند بر همه آشكار است كه مؤمن و كافر او را با چشم دل به روشنى مى‌بينند.

عجيب اين‌كه آيات ديگرى وجود دارد كه اشاعره به آن استدلال كرده‌اند در حالى كه كمترين دلالتى در آن ديده نمى‌شود، و اين شاهد گويايى است بر اين‌كه آنها اصرار داشته‌اند پيشداورى‌هاى خود را بر آيات قرآن تحميل كنند، مانند ايه‌ لِلَّذِينَ احْسَنُوا الْحُسْنى‌ وَ زِيادَةٌ: «براى كسانى كه نيكى كردند، پاداش نيك (همانند عملشان) و افزون بر آن خواهد بود» [١] گفته‌اند منظور از «زيادة» رؤيت خداوند است!!

در حالى كه كمترين اشاره‌اى در آيه به اين معنا نيست، بلكه آيه اشاره به همان چيزى است كه در آيه ١٦٠ سوره انعام آمده است، مى‌فرمايد: مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ امْثالِها: «هر كس كار نيكى به جا آورد، ده برابر آن پاداش دارد»

و همچنين به آيه‌ لَهُمْ ما يَشاؤُنَ فِيها ؤَ لَدَيْنا مَزِيْدٌ: «هرچه بخواهند در آن جا براى آنها هست، و نزد ما افزون بر آن است (نعمتهايى كه به فكر هيچ كس نمى رسد)» [٢]

گفته‌اند منظور از «لَدَيْنا مَزِيدٌ» رؤيت پروردگار است! در حالى كه كمترين اشاره‌اى در آيه به اين معنا نمى‌بينيم.

كوتاه سخن اين‌كه: مسأله رؤيت خداوند علاوه بر اين‌كه مخالف دليل قطعى عقل و نقل است، و به هر معنايى باشد مستلزم جسميّت خداوند مى‌شود- مگر

[١]. سوره يونس، آيه ٢٦.

[٢]. سوره ق، آيه ٣٥.