پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٢ - ٥ خداوند جسم نيست

خداوند جسميّت قائل‌اند، و تمام صفات و عوارضى كه براى جسم وجود دارد براى او قائل هستند و در اين زمينه مطالبى از آنها نقل شده كه هم مضحك است و هم شرم‌آور، تا آنجا كه شهرستانى در ملل و نحل از آنها نقل مى‌كند كه مى‌گفتند حتّى مى‌توان خدا را لمس كرد، و با او مصافحه نمود، و مسلمانان مخلص مى‌توانند او را در آغوش گيرند و معانقه كنند!!، حتّى از دواود جواربى كه يكى از طرفداران اين عقيده است نقل شده كه مى‌گفت: «اعْفُوْنى عَنِ الْفَرْجِ وَ اللِّحْيَةِ وَ اسْئَلُوْنى عَمّا وَراءَ ذلِكَ ...»: «مرا از آلت جنسى و ريش، معاف داريد، و از غير آن سؤال كنيد، معبود من جسم است گوشت و خون دارد، دست و پا و سر و زبان و دو چشم و دو گوش دارد، و با اين حال جسمى است نه همچون اجسام ديگر، و گوشتى است نه همچون گوشت‌هاى ديگر ... هيچ چيز شبيه او نيست»!

و نيز از او نقل شده كه مى‌گفت: او تا سينه مجوّف (تو خالى) است، و از سينه به پايين، پر است! و داراى موهاى بلند و سياه و پيچيده‌اى است!! [١]

محقّق دوانى، عجائب ديگرى از آنها نقل مى‌كند: مى‌گويد: آنها گروه‌هاى مختلفى هستند، بعضى مى‌گويند: او مركّب از گوشت و خون است!

و بعضى ديگر مى‌گويند: نورى است متلالأ مانند يك شمش سفيد، طولش هفت وجب به وجب خود او است!

بعضى مى‌گويند: او جوان امردى است كه موهاى مجعّد (فرفرى) دارد!

و بعضى مى‌گويند: «او به صورت پيرمردى است كه موهاى سر و صورتش‌

[١]. ملل و نحل، جلد ١، صفحه ١٠٥.