به وارثان بشارت بده؛ به وارثان بشارت بده، همه آن زمين، صدقه دائمى قطعى است بر حجاج خانه خدا و كسانى كه از اين راه عبور مى‌كنند. فروخته و بخشيده نمى‌شود و نيز به ارث نمى‌رسد. كسى كه آن را بفروشد يا هبه كند، لعنت خدا و ملائكه و تمامى مردم بر او خواهد بود، و خداوند چيزى را از او به جاى آن قبول نمى‌كند.»

٢. در «تهذيب» از فضاله، از ابان، از ابى صالح نقل شده است:

أملى أبوعبداللّه‌(ع) بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم، هذا ما تصدّق به فلان بن فلان و هو حيٌ سَوىٌّ بداره التي في بني فلان بحد ودهاصدقة لاتباع و لاتوهب حتّى يرثها وارث السماوات والارض و انّه قد أسكن صدقته هذه فلاناً و عقبه، فإذا انقرضوا فهي على ذى الحاجة من المسلمين. (٢٣)

امام صادق(ع)، چنين املاء كرد: به نام خداوند بخشنده مهربان. فلانى پسر فلانى كه زنده و سالم است با اين نوشته، خانه‌اش را در قبيله بنى فلان كه حدود آن مشخص است صدقه داد. آن خانه، فروخته و بخشيده نمى‌شود تا اينكه به وارث آسمانها و زمين برسد. او در اين صدقه، فلانى و نسلش را سكونت داد؛ و هرگاه آنان منقرض شدند خانه براى مسلمانان نيازمند خواهد بود.»

٣. در «تهذيب» از محمد بن عاصم، از اسود بن ابى الاسود دُئلى، از ربعى بن عبداللّه‌، از امام صادق(ع) روايت شده است:

تصدق أمير المؤمنين بدار له في المدينة في بني زريق فكتب: بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم هذا ما تصدق به علي بن أبي طالب و هو حيٌّ سَويٌّ، تصدق بداره التي في بني زريق صدقة لاتباع و لاتوهب حتّى يرثها اللّه‌ الذى يرث السماوات و الارض، و اسكن هذه الصدقة خالاته ما عشن و عاش عقبهنّ، فإذا انقرضوا فهي لذي الحاجة من المسلمين.» (٢٤)

(٢٣) وسائل الشيعه، ج١٣، ص٣٠٣.
(٢٤) وسائل الشيعه، ج١٣، ص٣٠٤.