گروهى بذر بالندگى و تحوّل را پاشيدند و در دراز مدّت، جوامع اسلامى ثمره تلاش آنان را چيدند و شمارى از آن بزرگمردان با نامهربانيها، اخمها و تيرهاى تكفير بسته‌ذهنان ناآگاه و آگاهان عوام زده، دست و پنجه نرم كردند و از سكوت و سكون قاعدين خون گريستند كه خود سرگذشت‌شنيدنى و درس آموز دارد. درسهايى كه نسل نو، پس از انقلاب ما، از هر زمانى به آن نيازمندتر است و تبيين آنها ضامن سلامت روند انقلاب.

رهبر معظم انقلاب، كه ازجوانى، منادى فرياد عليه جمود بود واز پرچم داران نهضت پانزده خرداد، سكون و سكوت شمارى از اين بزرگان حوزه‌ها را در پانزدهم خرداد تجربه كرده بود، پيش و پس از انقلاب، تلاش و همّ خويش را دميدن روح آزاد انديشى، جامع نگرى و پويايى در حوزه‌ها كرد. او، اين مهمّ را پس از رهبرى پى‌گرفت و حركت جديد امام را در گشودن افقهاى نو فراروى حوزويان، شتاب داد.

از هر فرصتى، براى بالندگى، توانمندى و كارآمدى حوزه‌ها، بهره برد و از حركتهايى كه در اين راستا بود، پشتيبانى جدّى كرد.

به بهانه شروع درس خارج در هر سال، آفاقى جديد بر حوزويان نمود. در كنفرانسها و سمينارهاى مرتبط با حوزه، زاويه‌هاى تازه از رسالتها و وظيفه‌بانى حوزه‌ها را گوشزد كرد.

افزون بر توصيه‌ها، رهنمودها و پيامها، در عمل، به سامان دادن حوزه‌ها پرداخت و در انجام و پياده كردن اين مهم، به طور رسمى به حوزه بزرگ شيعه، حوزه علميه قم، دو سفر كرد.

بركات و دستاوردهاى سفر نخست آن فرزانه، گرچه مطلوب و به كمال نبود، ولى نسيم تحول را در حوزه‌ها وزاند. متوليان حوزه را تشكيلات پذير كرد و به فاضلان نوگرا و عالمان نو انديش روحيّه، شجاعت و ميدان داد. درد و دغدغه به سازى علوم حوزه و كار آمدى آن