جواهر، شيخ انصارى، آيت اللّه‌ بروجردى،امام خمينى، قدّس سرّه كه مقام معظّم رهبرى آنان را،بنياد گذار شيوه فقاهتى دانسته‌اند،هنرشان در پى ريزى دهها مبانى نو در اصول، فقه، يا آفريدن اصول و قواعد جديد يا عرضه روشى نو در اجتهاد بوده است.

براى بالندگى فقاهت، امروز نيز بايد آن سيره را چراغ راه كرد. رهبر انقلاب نيز، در بر شمارى موضوعهاى فقهى بايسته پژوهش، به گشودن بابهاى جديد در علم فقه توصيه كردند.

بى ترديد، گشودن چنين بابهايى بدن ساختن مبانى جديد در عرصه فقاهت، امكان‌پذير نيست:

«بايد براى اين كارها، مبنى درست كرد. البته انسان مى‌تواند كار خودش را به اطلاقات و عمومات آسان كند؛ اما مسائل اين گونه حلّ نمى‌شود ...»

چگونگى روشهاى بازسازى نظام فقاهت و تربيت فقه پژوهانى در اين راستا، كاوشى پر دامنه مى‌طلبد.

ختام اين مقال رابا اشارت به برخى عناوين آن پايان مى‌دهيم تا اگر توفيق يار شد، در نوشتارى ديگر گسترش يابد.

ختام

اين عرصه نه جولانگه ناپختگان در كوران فقاهت و ناآشنايان به مبانى ژرف شريعت است كه كار فقيهان بصير به روح و رسالت جهانى اسلام، ژرفكاوان و غوّاصان‌در منابع و متون اقيانوس وش شريعت،آگاه به روابط پيچيده زمان، برخوردار از بينشى توحيدى است كه با گردآورى فن شناسان حوزوى و بهره‌ورى از انظار نخبگان حوزه فقاهت، طرحى شجاعانه در اين زمينه دراندازند.

گامهاى آغازين آن، تصفيه و تكميل متون درسى حوزه ، بازسازى نظام آموزشى حوزه،بهره‌ورى از روشهاى جديد در تفهيم، تبين و انتقال