فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٦ - سيماى فقاهت در منشور ولايت عبد الرّضا ایزدپناه
ببينيم كه آيا واقعاً قرض استيا خير؟ ما در بانك پول مىگذاريم و به بانك قرض مىدهيم، بانك از ما قرض مىگيرد، چه كسى اين را قبول دارد؟ شما در بانك وديعه مىگذاريد، قرض كه به او نمىدهيد. از اين قبيل مسائل زياد است...»
در روزگار ما، دهها موضوع نو، رخ نموده است كه هر كدام خاستگاههاى جديد دارد و در شعاع روابط با موضوعها و ميدانهاى ديگر، معنى مىدهند به گونهاى كه بازنگرى در همه بابهاى فقه را مىطلبد. اين است كه رهبر معظّم انقلاب مىگويد:
«بسيارى از مباحثحكومتى: مبحث ديات، مبحثحدود و ديگر مسائل قضا براى دستگاه با عظمت قضاوت ما، حلّ فقهى نشده... امروز، جهاد مورد ابتلاى ماست. خود همين مسأله جهاد، در فقه ما روشن نيست. بسيارى از مسائل امر به معروف و نهى از منكر، مسائل حكومتى و بسيارى از مباحث مربوط به زندگى مردم، همين مسأله پيوندها و تشريحها، مباحثى هستند كه فقه بايد وارد اين ميدانها بشود. نمىشود با نظر سريعى به آنها نگاه كرد و خيال كنيم كه حل خواهند شد...»
بىترديد، پاسخ به اين پرسشهاى نوپيدا، به گونهاى نيكو با فقاهتى كه رشدى افقى كرده است و به دور از رخدادهاى نوظهور زندگى بشر امروز، به راه خويش ادامه داده و مبناى تغذيه و فربهىاش را قضاياى شرطى تجريدى و فرضها و پيشفرضهاى ذهنى قرار داده، نشايد. بايد با صلابت و شجاعت مسوءولانه آفاق و گسترههاى نوى را در عرصهفقاهت گشود؛ چه لازمه حيات فقه بهرهورى از كار آمدترين شيوههاو كشف ميدانها و ابزارهاى بايسته براى استنباط و اجتهادى در خور و شايسته است:
«محقق، بايد آفاق جديدى كشف كند، اين كار، در گذشته هم شده است... گشودن آفاق و گسترههاى جديد در امر فقاهت، لازم است.