ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ٣٣٠ - ١١ - فقاهت و فقيهان مشهور اسلامي در عصر اول از عهد دوم ( تابعيان ) ١ - توجيه از ميان رفتن مركز بودن مدينه براي فقاهت و تفرقه آن در سائر بلاد اسلامي

طبقهء نخست از فقيهان تابعى مدينه - ١ - عروة عروه پسر زبير پسر عوّام اسدى .
به گفتهء ابو اسحاق شيرازى عروه به سال بيست و شش ( ٢٦ ) هجرى قمرى متولد شده و بنقل همو از كتاب « شرح السّنّة » ، بقول واقدى در سال هفتاد و چهار ( ٧٤ ) و به قولى به سال نود و نه ( ٩٩ ) و به قولى به سال صد ( ١٠٠ ) و به قولى ديگر به سال يك صد و يك ( ١٠١ ) وفات يافته است .
از زهرى نقل شده كه گفته است : « عروة بحر لا تكدره الدّلاء » .
ابو بكر ، عبد الرّحمن بن حارث بن هشام اين مضمون را گفته است :
« علم ، براى يكى از سه شخص است : صاحب حسبى كه علمش او را زيب و زيور است ، يا ديندارى كه دين خود را بعلم خويش سائس باشد و پرورش دهد يا معاشر و نديم سلطان كه با علم خود سلطان را سرگرم سازد و رهنما باشد و من هيچ كسرا نمىشناسم كه از عروة پسر زبير و عمر پسر عبد العزيز اين سه خصلت را ملازمتر و داراتر باشد . هر دو با حسب ، دين دار و با سلطان معاشر و بوى نزديكند » ابو نعيم ، در حليه ، جمله هاى زير را از عروه نقل كرده و به او نسبت داده است :
١ - « ربّ كلمة ذلّ احتملتها أورثتني عزّا طويلا » ٢ - « يا بنيّ تعلَّموا فإنّكم ان تكونوا صغراء قوم عسى ان