ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ٧٤٣ - ١٧ - گريه مالك بر افتائي كه برأي داده است

< فهرس الموضوعات > ٩ - سبب تأليف شافعي كتاب الرّساله را < / فهرس الموضوعات > < فهرس الموضوعات > ١٠ - شافعي نخستين كسي است كه در « مختلف حديث » تأليف كرده < / فهرس الموضوعات > < فهرس الموضوعات > ١١ - عدم اشتقاق لفظ « قرآن » ، بنقل شافعي < / فهرس الموضوعات > < فهرس الموضوعات > ١٢ - بحث فقهي مالك و شافعي < / فهرس الموضوعات > < شعر > لكنّ من رزق الحجى حرم الغنى ضدّان مفترقان أيّ تفرّق و من الدّليل على القضاء و كونه بؤس اللَّبيب و طيب عيش الاحمق < / شعر > « و همو گفته است :
< شعر > و لو لا الشعر بالعلماء يزرى لكنت اليوم اشعر من لبيد < / شعر > « و نيز بوى منسوب است :
< شعر > كلَّما ادّبنى الدّهر ارانى نقص عقلى و اذا ما ازددت علما زادني علما بجهلي < / شعر > » خطيب بغدادى كه مثل ابو اسحاق و ابن خلكان خود بمذهب شافعى است شرحى مفصل در ترجمهء محمد بن ادريس آورده و در آخر همچنين گفته است :
« اگر بخواهيم مناقب و اخبار شافعى را استيفاء كنيم بر اجزائى عديده مشتمل خواهد بود ليكن در اين كتاب بر همين مقدار ، ارادهء تخفيف و اختصار را ، اقتصار كرديم و معالم و مناقب او را بطور استقصاء در كتابى جدا گانه و منفرد خواهيم آورد » از جمله آن چه خطيب آورده است اينست كه شافعى در هفت سالگى قرآن را حفظ داشته و در ده سالگى موطَّأ را و در پانزده سالگى فتوى مىداده و در جوانى عبد الرحمن بن مهدى به او نوشته كه كتابى حاوى معانى قرآن و جامع فنون اخبار و شامل حجّت بودن و مبيّن ناسخ و منسوخ از قرآن و سنّت براى وى وضع و تأليف كند پس او كتاب « الرسالة » را تأليف كرده است .
و از جمله است كه شافعى دو بار ببغداد در آمده : يكى به سال يك صد و نود و پنج ( ١٩٥ ) كه دو سال در آنجا بوده و پس از آن به مكَّه رفته و ديگر در سال يك صد و نود و هشت ( ١٩٨ ) كه ببغداد در آمده و چند ماه در آنجا بوده و بمصر رفته است .
و از ابو الفضل زجّاج حكايت كرده كه گفته است :