ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ٧٣٩ - ١٧ - گريه مالك بر افتائي كه برأي داده است

< فهرس الموضوعات > امام شافعي :
١ - سال ولادت و سال وفات و مدّت حيات امام شافعي < / فهرس الموضوعات > < فهرس الموضوعات > ٣ - محمّد بن ادريس شافعي < / فهرس الموضوعات > - ٣ - شافعى ١٥٠ - ٢٠٤ ابو اسحاق كه شافعى را در طبقهء چهارم از فقيهان تابعى مكَّه ياد كرده در ترجمه او بعد از اين عنوان :
« محمّد بن ادريس بن العبّاس بن عثمان بن شافع بن السّائب بن عبيد بن عبد يزيد بن هاشم بن عبد المطَّلب بن عبد مناف القرشي المطَّلبي » چنين افاده كرده است :
« شافعى به سال يك صد و پنجاه ( ١٥٠ ) متولَّد شده و در آخرين روز از ماه رجب از سال دويست و چهار ( ٢٠٤ ) پس از ٥٤ سال در گذشته است زعفرانى از پسر شافعى ابو عثمان ، وفات پدرش را به سنّ پنجاه و هشت ( ٥٨ ) سالگى نقل كرده است .
« شافعى ، رحمه الله عليه ، گفته است :
« مسلم بن خالد زنجى مرا ديد و گفت : اى جوان از مردم كجايى ؟ گفتم :
از مردم مكه . گفت : منزلت در مكَّه كجا است ؟ گفتم : شعب حنيف . گفت : از كدام قبيله هستى ؟ گفتم : از فرزندان عبد مناف . گفت : به به خدا ترا در دنيا و آخرت شرف داده است » « باز شافعى گفته است :
« بر مالك در آمدم در حالى كه كتاب « الموطَّأ » را حفظ داشتم . مالك گفت :
كسى را حاضر كن كه براى تو بخواند . گفتم : خودم مىخوانم پس موطَّأ را از حفظ بر او خواندم . مالك گفت : اگر كسى رستگار مىگردد اين جوانست .
« سفيان بن عيينه چون چيزى از تفسير و افتاء بر او مىآمد بسوى شافعى مىنگريست و مىگفت از اين بپرسيد .
« حميدى گفته است : از مسلم بن خالد زنجى شنيدم كه شافعى را مىگفت :
يا ابا عبد الله فتوى بده زيرا به خدا سوگند هنگام آنست كه تو فتوى بدهى و اين سخن