ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ٨٨٤ - أبو اسحق شيرازي

نود و شش و نود و پنج را هم نقل كرده و وفات او را به سال چهار صد و هفتاد و شش ( ٤٧٦ ) دانسته است .
ابو بكر بن هداية الله حسينى گورانى شهرزورى كه از فضلاء اكراد بوده و به سال يك هزار و چهارده ( ١٠١٤ ) هجرى قمرى وفات يافته كتابى مختصر در « طبقات شافعيّه » نوشته و علماء به نام شافعيّه را ، در هر پنجاه سالى از يك صده ، تا سال نهصد و هفتاد و شش ( ٩٧٦ ) هجرى قمرى نام برده و به اختصار ، ترجمه آورده و بعد هم مصنّفات مهم را كه در مذهب شافعى تصنيف شده ياد كرده است . در آن كتاب ترجمهء ابو اسحاق را بدين مضمون آورده است :
« . . شيخ ابو اسحاق ابراهيم بن على بن يوسف شيرازى شيخ الاسلام و مدار علماء اعلام در زمان خود ، و زاهدترين مردم عصر ، و مشغولترين ائمّه بعلم بوده است . طالب علمان از شرق و غرب جهان بسوى او مىشتافته‌اند و از همه جا از وى استفتاء مىشده است . خود او گفته است : چون به خراسان رفتم به هيچ شهر و قريه‌اى وارد نشدم مگر اين كه قاضى آنجا را ديدم كه از شاگردان من بود .
« اسنائى [١] گفته است : با همهء اين احوال ابو اسحاق را از دنيا چيزى نبود و نادارى و فقرش چنان بود كه گاهى لباس و قوت نمىداشت و به همين جهت به مكَّه مشرّف نشد با اين كه اگر مىخواست امرا و وزرا او را بر گردن سوار مىكردند و به حجّ مىبردند .
« ابو اسحاق ، طلق الوجه ، دائم البشاشة ، كثير البسط ، حسن المحاورة بوده و حكايات حسنه و اشعار زياد حفظ مىداشته و در ايّام تعطيل براى طالبان علم و شاگردان درس مىگفته است . . » ابو بكر گورانى هم تاريخ ولادت او را به سال سيصد و نود و سه ( ٣٩٣ ) و وفاتش را به سال چهار صد و هفتاد و شش ( ٤٧٦ ) ضبط كرده است .

[١] در كتاب چاپى « اسنائى » ضبط شده ليكن شايد « استانى » بضم همزه و سكون سين مهمله و فتح تاء دو نقطه در بالا و در آخر آن نون باشد چه ابن اثير پس از اين ضبط چنين افاده كرده است : اين نسبت به « استان » از ديههاى بغداد است كه ابو السعادات هبة اللَّه بن عبد الصمد عبد المحسن استانى از آن ديه است و او است كه ابو اسحاق شيرازى را ملاقات كرده است .