ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ٥١٦ - ٣ - عبيدة از اصحاب علي بوده و در زمان خلاف او هم شغل قضاء را ميداشته

- ٣ - عبيده ابو مسلم ، يا ابو عمرو ، عبيدة [١] ( بر وزن عقيده ) بن عمرو سلمانى [٢] مرادى همدانى .
بقول ابو اسحاق ، و برخى ديگر ، عبيده به سال هفتاد و دو ( ٧٢ ) و به قولى به سال هفتاد و سه ( ٧٣ ) در گذشته است .
عبيده دو سال پيش از وفات پيغمبر ( ص ) به اسلام در آمده ليكن به ديدار پيغمبر ( ص ) فائز نشده است .
ابو اسحاق گفته است : « مردم مىگفته‌اند : در كوفه از عبيده و حارث اعور كسى به فرايض عالمتر نيست .
عبيده در مسجد كوفه مىنشسته و چون فريضه‌اى كه در آن حدى ( هكذا . ظ :
جدّى ) بوده بر شريح وارد مىشده آن را به عبيد ارجاع مىداده است .
برقى و علامهء حلى ، بنقل ممقانى ، عبيده را از اصحاب على ( ع ) بلكه از اولياء اصحاب آن حضرت شمرده‌اند . از ابن داود هم نقل شده كه در رجال خود عبيده را توثيق كرده و او را از اصحاب على ( ع ) بشمار آورده است .
در اخبار صفّين از كتاب نصر بن مزاحم در عداد قارئان قرآن ، كه با على ( ع )

[١] ضبط اين كلمه را ممقانى از لاهيجى بدين صورت نقل كرده است .
[٢] ممقانى پس از ضبط كلمه بفتح سين و سكون لام چنين افاده كرده است : اين نسبت است به « سلمان » كه بطنى از « مراد » و مراد بطنى از « مذحج » است . و اگر كسى منسوب به اين بطن نباشد پس نسبت خواهد بود به « سلمان » كه نام منزلى است ميان عين صيد و و اقصه ، يا عقبه يا واقعه ، يا نسبت خواهد بود به « سلمان » كه در قديم نام آبى بوده يا بفتح لام است تا نسبت باشد به شهر سلميه بفتح سين و لام و سكون ميم و فتح ياء كه شهرى است نزديك حمص » .