ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ٤٧٢ - ٢ - فقاهت رجاء بن حيوة

از سيّد اهل دمشق پرسيده است : « يحيى بن يحيى عنانى » را در پاسخ وى گفته‌اند .
از سيّد اهل حمص پرسيده عمرو بن قيس سكونى را به او معرفى كرده‌اند . از سيّد اهل جزيره پرسيده است « عدىّ بن عدىّ » را در جواب آورده‌اند » .
ابو نعيم او را بعنوان « و منهم الفقيه المفهم المطعام مشير « الخلفاء » و الامراء رجاء بن حياة ابو المقدام » ياد كرده و در ترجمه اش از گفته هاى بزرگان در بارهء او و از سخنان و روايات و احاديث او قسمتى آورده است :
از جمله ابن عون گفته است : « سه كسرا مانند نديده‌ام : ابن سيرين در عراق و محمد بن قاسم در حجاز و رجاء در شام . و علاء گفته است : مرا حاجتى به رجاء پيش آمد او نزد عبد الملك بود ملاقاتش كردم گفت : عبد الملك امروز ابن موهب را قاضى ساخت و اگر من مخيّر مىشدم كه ولايت قضاء را داشته باشم يا به گورم بسپارند هر آينه گور را برمىگزيدم . من گفتم : مردم مىگويند : به اشارهء تو شغل قضاء به او داده شده . گفت : راست مىگويند : من ملاحظهء مردم را كردم نه ملاحظهء ابن موهب را .
رجاء از عبد الله بن عمرو و ابو درداء و جابر و غير ايشان اسناد داشته است :
به اسناد از او است از عبد الله بن عمرو از پيغمبر ( ص ) كه گفت : « قليل من الفقه خير من كثير العبادة » و هم به اسناد از او است از معاويه از پيغمبر ( ص ) « من يرد الله به خيرا يفقهه فى الدّين » .
از جمله فقيهان تابعى در شام از دو شخص كه در زير نام ايشان ياد و بعد مختصرى در ترجمهء آنان آورده مىشود از طبقهء دوم بشمار رفته‌اند :
١ - مكحول متوفّى به سال ١١٢ ( يا ١١٣ - يا ١١٤ - يا ١١٦ - يا ١١٨ ) ٢ - اشدق متوفّى به سال ١١٩