ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ٥١٣ - ٦ - دوره فقيهان تابعي كوفه ١ - كساني كه مردم كوفه پيروي از فتاوى آنان ميداشته اند
علقمه و برادرش ابىّ در جنگ « صفين » ركاب على ( ع ) و از اصحاب او بودهاند . علقمه در آن جنگ يك پاى خود را از دست داده و برادرش ، ابىّ ، شهادت يافته و به گفتهء خطيب ، در جنگ نهروان هم علقمه با على ( ع ) بوده و شمشيرش از خون خوارج رنگين .
كشّى ، بنقل « قاموس الرجال » گفته است : « و كان الحارث اخوه جليلا فى الفقه و كان اعور و مرّ فى الأصبغ ( يعنى فى ترجمته ) خبر فى كون علقمة من ثقات امير المؤمنين و من مصابيح النّخع » .
- ٢ - مسروق ابو عائشة ، مسروق بن اجدع بن مالك همدانى [١] .
مسروق ، به گفتهء ابو اسحاق ، در سال شصت و سه ( ٦٣ ) و بنقل ممقانى ، از كتاب جامع الاصول ، در سال شصت و چهار ( ٦٤ ) و به قولى در سال شصت و دو ( ٦٢ ) در كوفه وفات يافته است . خطيب سال
[١] ابن اثير در ذيل « الهمداني » ( اللباب ) بعد از اين كه آن را بفتح هاء و سكون ميم و فتح دال مهمله ضبط كرده گفته است : « اين نسبت است به همدان ، و نام او سلمة بن مالك بن يشجب بن يعرب بن قحطان است . و همدان قبيله ايست بزرگ كه گروهى بسيار از شعراء و فرسان و علماء به آن نسبت يافتهاند . از آن جمله است ، ابو عامر ( ظاهرا محرف ابو عائشه باشد ) مسروق بن اجدع بن كه در كودكى دزديده شده و پس از پيدا شدن به نام مسروق شهرت يافته است .