ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ٥١٨ - ٣ - عبيدة از اصحاب علي بوده و در زمان خلاف او هم شغل قضاء را ميداشته

« و اين نسبت است به سلمان بن يشكر بن . . و مشهور به اين نسبت است عبيدة بن عمرو ، و بقول برخى عبيدة بن قيس ، سلمانى كه از اصحاب ابن مسعود و علىّ بوده و از اين دو ، و غير اين دو از صحابه ، روايت كرده و دو سال پيش از اين كه پيغمبر ( ص ) وفات كند اسلام اختيار كرده است و شعبى و ابراهيم نخعى و ابن سيرين و جز اينان ، از او روايت مىكنند . و به سال هفتاد و دو ( ٧٢ ) از هجرت وفات يافته است » .
خطيب در تاريخ پس از اين كه عبيده را بعنوان « عبيدة السلماني المرادي الهمداني » آورده ترديد در نام او به عبيده يا عباده و در نام پدرش به قيس و عمرو و در كنيه اش به ابو مسلم و ابو عمرو را از كسانى نقل كرده و سماع او را از گروهى از صحابه و روايت گروهى از تابعان را از وى ، ياد نموده و به اسناد از او اين مضمون را حكايت كرده كه گفته است :
« چون از جنگ نهروان پرداختيم و خوارج كشته شدند علىّ گفت :
« در ميان كشتگان جستجو كنيد چه اگر اينان همان كسانى باشند كه پيغمبر مرا از آنان خبر داد مردى مخدج اليد ( كوتاه و ناقص دست ) در ميان ايشان خواهد بود » « پس ما به جستجو پرداختيم و چنان كسى را يافتيم پس على را آگاه ساختيم على آمد و كنار آن كشته ايستاد و سه بار بانك داد « الله اكبر » .
« آنگاه گفت :
« اگر نه اين است كه شما را دهشت و سرگشتگى و شادى بىاندازه مىگيرد هر آينه شما را از آن چه خدا بر زبان پيغمبرش در حقّ قاتلان اينان مقدّر فرموده خبر مىدادم » .
« من گفتم :
« يا على آيا تو خود اين را از پيغمبر شنيدى ؟
« گفت :