ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ٨٢٧ - ٦ - از طبقه ششم أبو محمد بن عبدك بصري ، ابن شاهويه و
برگشته و در آنجا در گذشته و فقيهان حنفى نيشابور از او و از ابو سهل زجّاجى فقه فرا گرفتهاند .
٧ - ابو بكر احمد بن على رازى صاحب ابو الحسن كرخى كه به سال سيصد و پنج ( ٣٠٥ ) متولد شده و در سال سيصد و هفتاد ( ٣٧٠ ) وفات يافته و رياست علمى اصحاب ابو حنيفه در بغداد بوى منتهى شده است و فقيهان بغداد از وى علم گرفتهاند .
٨ - ابو زكريا يحيى بن محمد ضرير بصرى كه هم از شاگردان كرخى بوده و از وى علم آموخته است .
ابن نديم دو كس از اشخاص فوق را نام برده :
١ - ابو بكر رازى ٢ - ابو عبد الله بصرى در بارهء رازى تاريخ وفات او را همان سال ٣٧٠ ياد كرده و از كتب او كتب زير را نام برده است : « كتاب شرح مختصر الطَّحاوى » « كتاب احكام القرآن » « كتاب شرح جامع الكبير لمحمد بن الحسن و « كتاب المناسك » .
و ابو عبد الله بصرى را يك بار در ذيل متكلَّمان معتزله تحت عنوان « البصرىّ المعروف بالجعل » به عبارت « و هو ابو عبد الله الحسين بن على بن ابراهيم المعروف بالكاغدى من اهل البصرة و مولده بها » آورده و او را در علم كلام بر مذهب ابو هاشم جبّايى ( عبد السّلام بن محمد ) شمرده و رياست اصحاب ابو هاشم را در عصر او به او منتهى دانسته و گفته است : « فاضل ، فقيه ، متكلَّم ، عالى الذّكر ، نبيه القدر ، عالم بمذهب ابو هاشم ، منتشر الذّكر در اصقاع و بلدان و بخصوص در خراسان بوده و بر مذاهب اهل عراق تفقّه مىداشته و بر ابو الحسن كرخى قرائت كرده است [١] .
و بار ديگر او را در طىّ تعديد اصحاب ابو حنيفه بعنوان « ابو عبد الله بصرى » آورده و از تأليفات فقهى او كتاب شرح « مختصر » كرخى و « كتاب الاشربه و تحليل نبيذ التمر » و « كتاب تحريم المتعه » و « كتاب جواز الصّلاة بالفارسية » نام برده است
[١] ابن نديم چند كتاب هم از كتب كلامى بصرى را نام برده كه از آن جمله است « كتاب نقض كتاب الرازى فى انه لا يجوز ان يفعل اللَّه تعالى بعد ان كان غير فاعل » .