ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ٤٧٤ - ٣ - مكحول از فقيهاني است كه &#١٧١ عامل برأي &#١٨٧ بوده

از ابو سهر نقل شده كه او از سعيد روايت كرده كه وى اين جمله را گفته است « لم يكن فى زمان مكحول ابصر بالفتيا منه و كان لا يفتى حتّى يقول : لا حول و لا قوّة الا با لله ، هذا رأى و الرّأى يخطئ و يصيب » از زهرى اين مضمون نقل شده است :
« علماء چهارند : سعيد بن مسيّب در مدينه ، عامر شعبى در كوفه ، حسن ابى حسن در بصره و مكحول در شام » ابن نديم از تأليفات مكحول ، دو كتاب زير را ياد كرده است :
١ - كتاب السّنن فى الفقه .
٢ - كتاب المسائل فى الفقه .
- ٢ - اشدق ابو ايوب سليمان بن موسى الأشدق [١] .
سليمان اشدق ، به گفتهء ابو اسحاق ، در سال يك صد نوزده ( ١١٩ ) وفات يافته و از اكابر شاگردان و اصحاب مكحول بوده است .
ابو نعيم پس از اين كه سليمان را به عبارت :
« و منهم الصّديق الاصدق ، الفقيه الاحذق سليمان بن موسى الأشدق ، رض »

[١] اشدق بمعنى كام گشاده است و در جائى از كتب رجالى ، كه در دسترسم هست نديده‌ام ، كه اين وصف خود سليمان است يا وصف پدرش ، موسى ، و منظور از آن گشادى دهان او بوده يا اين كه كنايه از سخنورى و زبان آورى است .